Διακύρηξη Πανεπιστημονικής


8SEL_PANEPIST_OIKONOMOLOGOI_low

Συνδεδεμένοι χρήστες
Έχουμε 79 επισκέπτες συνδεδεμένους

PostHeaderIcon ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΖΩΗΣ ΣΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Από το Ριζοσπάστη

Πληθαίνουν τα βάρη στις λαϊκές οικογένειες

Πληθαίνουν τα δημοσιεύματα για αυξήσεις σε λογαριασμούς στη Βρετανία. Εχουν προηγηθεί πλήθος ανακοινώσεων από διάφορες εταιρείες Ενέργειας, όπως η SSE και η EDF, για αυξήσεις από 3,9% μέχρι και 11%. Την ίδια στιγμή ο πληθωρισμός κυμαίνεται στο 3% εξουδετερώνοντας την αύξηση 2,5% που σημείωσαν οι μισθοί. Τα νοικοκυριά που βάλλονται περισσότερο ανήκουν στη νοτιοανατολική περιοχή της Αγγλίας.

Μπορούμε ενδεικτικά να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αυξήσεις με βάση και τον πληθωρισμό. Μία έρευνα που έγινε από το TUC (αντίστοιχη ΓΣΕΕ στη Βρετανία) και δημοσιεύτηκε στο BBC παρουσιάζει ότι η αύξηση στα εβδομαδιαία έσοδα ενός νοικοκυριού το διάστημα 2008 - 2014 αγγίζει το 15,6%, ενώ η αύξηση στα ρυθμισμένα εισιτήρια τρένου το ίδιο διάστημα αγγίζει το 40,2% (βλέπε πίνακα).

Η απελευθέρωση δεν έφερε φτηνότερες υπηρεσίες

Οι ιδιωτικοποιήσεις σε βασικούς τομείς της οικονομίας, όπως η Ενέργεια, οι Μεταφορές και η Υδρευση, δεν βοήθησαν τα λαϊκά νοικοκυριά, όπως το παρουσίαζαν, να έχουν φτηνότερες υπηρεσίες αφού, όπως έλεγαν, ...θα υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ των εταιρειών. Αντίθετα, τώρα απειλούν με μπλακάουτ αν δεν γίνουν δεκτές οι αυξήσεις. Οι λεγόμενες Ενώσεις καταναλωτών αντιδρούν στη νέα αύξηση των τιμολογίων του ρεύματος καθώς θεωρούν πως μετά τη SSE θα ακολουθήσουν την ίδια πολιτική και οι άλλες πέντε μεγάλες εταιρείες ηλεκτρισμού, όπως και γίνεται ήδη, συμπαρασύροντας στον κυκεώνα της ακρίβειας μία σειρά προϊόντων και υπηρεσιών.

Ενα άλλο παράδειγμα μεταφοράς του κόστους, της ζημιάς στις πλάτες των εργαζομένων είναι και οι σιδηρόδρομοι. Εκεί έχουν ιδιωτικοποιήσει μόνο ό,τι είναι κερδοφόρο και οι άλλοι τομείς, όπως η συντήρηση των γραμμών, έχουν μείνει κρατικοί. Ετσι, οι αυξήσεις στις μεταφορές δικαιολογούνται ως κάλυψη εξόδων συντήρησης και βελτίωσης των σιδηροδρομικών γραμμών. Παλαιότερη έρευνα του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ αποδεικνύει ότι η ιδιωτικοποίηση των τρένων έφερε ακριβότερα εισιτήρια, παλιότερα τρένα, μεγαλύτερο και δυσβάσταχτο κόστος για τους φορολογούμενους.

Μερικά από τα παραδείγματα είναι τα παρακάτω:

Αυξήσεις στις τιμές των εισιτηρίων των τρένων κατά 9,1% από το Γενάρη. Να υπενθυμίσουμε ότι το δυσβάσταχτο κόστος διαμονής στο Λονδίνο αναγκάζει πολλούς να μετακινούνται από τις γύρω περιοχές στο Λονδίνο για δουλειά. Αυτοί θα δουν αύξηση στο μηνιαίο εισιτήριο κατά 4,1% περίπου. Αυτή είναι η 11η συνεχόμενη χρονιά που οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν αύξηση στο εισιτήριο. Την τελευταία φορά υπήρξαν αντιδράσεις από σωματεία σε κεντρικούς σταθμούς του Λονδίνου και άλλων πόλεων που διαμαρτύρονταν για τις αυξήσεις στα εισιτήρια. Για παράδειγμα, για ένα ετήσιο εισιτήριο μεταφοράς στο Λονδίνο από γύρω περιοχή φτάνει το ποσό των 4.010 λιρών - με αύξηση της τάξεως των 160 λιρών ετησίως.

Παράλληλες αυξήσεις επιπλέον από αυτές των εισιτηρίων στα τρένα ανακοίνωσε και ο Δήμος του Λονδίνου για τις μετακινήσεις εντός της περιοχής του Λονδίνου. Αυτές φτάνουν στο 3,1%.

Αυξήσεις - φωτιά στην Ενέργεια

Ιδού μερικά παραδείγματα του ανταγωνισμού που φέρνει νέα ακρίβεια:

  • Η SSE, που θεωρείται μία από τις έξι μεγαλύτερες εταιρείες Ενέργειας στη χώρα, με 4.400.000 νοικοκυριά πελάτες στις υπηρεσίες παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και 2.900.000 νοικοκυριά στην παροχή φυσικού αερίου, προχώρησε από τις 15 Νοέμβρη σε αυξήσεις στα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος από 8,2 έως 9,7%.
  • Η «Npower», μία από τις έξι μεγαλύτερες εταιρείες ηλεκτρισμού, ανακοίνωσε αύξηση της τιμής ηλεκτρικού ρεύματος κατά μέσο όρο 10,4% από 1η Δεκέμβρη και αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου κατά 11,1%. Η κίνηση αυτή θα επηρεάσει 3,1 εκατομμύρια νοικοκυριά.
  • Η ηλεκτρική εταιρεία EDF είχε επίσης ανακοινώσει αυξήσεις 3,9%, απειλώντας με νέες αυξήσεις αν η κυβέρνηση δεν πάρει πίσω τις εισφορές για κοινωνική και περιβαλλοντική δουλειά. Η αύξηση θα επηρεάσει και τους καταναλωτές από άλλες εταιρείες ηλεκτρισμού, που προμηθεύονται μόνο αέριο ή μόνο ηλεκτρισμό από την EDF. Αναμένεται να αντιδράσουν περίπου τα 2/3 των καταναλωτών της EDF - περίπου 5,8 εκατομμύρια επιχειρήσεις και νοικοκυριά - που δεν έχουν σταθερές ταρίφες. Και εδώ η αύξηση θα είναι μεγαλύτερη στους κατοίκους της νοτιοανατολικής περιοχής της Αγγλίας φτάνοντας το 4,3%, σε αντίθεση με τη νότια Σκοτία, όπου η αύξηση θα κυμανθεί μόλις στο 2,78%.

Αυξήσεις υπάρχουν και στα δημοτικά τέλη εκατομμυρίων νοικοκυριών κατά μέσο όρο 5% που χαρακτηρίζονται ότι έρχονται «από την πίσω πόρτα». Οι δήμοι δικαιολογούν αυτές τις αυξήσεις με το ότι θέλουν να βελτιώσουν ή και να δημιουργήσουν υπηρεσίες που επιβάλλονται από την κεντρική διοίκηση.

Αυξήσεις επιβάλλει και η «Thames Water» - εταιρεία παροχής νερού σε 14 εκατομμύρια νοικοκυριά - μέχρι το 2020 κατά 11%!!!

Η ηλεκτρική ενέργεια με ...το σταγονόμετρο

Οι μεγάλες αυξήσεις στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος προκάλεσαν νέες αντιδράσεις σε καταναλωτικές οργανώσεις καθώς η εξέλιξη θα εντείνει, δίχως άλλο, ακόμη περισσότερο την ενεργειακή φτώχεια για εκατομμύρια Βρετανούς. Ας σημειωθεί ότι μόνο μεταξύ Αυγούστου και Δεκέμβρη του 2012 οι έξι μεγάλες εταιρείες ηλεκτρισμού στη Βρετανία είχαν επιβάλει αυξήσεις από 6 έως 10,8%, ενώ η νέα αύξηση αναμένεται να προκαλέσει ένα νέο μεγάλο χτύπημα στα λαϊκά εισοδήματα. Ενας τρόπος «καταπολέμησης» της ενεργειακής φτώχειας για τη βρετανική κυβέρνηση ήταν να αλλάξει τον ορισμό αυτής της έννοιας (fuel poverty) με σκοπό να «στοχεύσει σ' αυτούς που πραγματικά το έχουν ανάγκη», προσπαθώντας να κρύψει τα πραγματικά αίτια που οδηγούν εκατομμύρια νοικοκυριά στην εξαθλίωση. Ετσι, ο αριθμός των ανθρώπων που δεν αντέχουν οικονομικά να έχουν θέρμανση εμφανίζεται μειωμένος κατά 1/4 σε σχέση με αυτούς που δεν μπορούσαν να ζεσταθούν. Μια μέθοδος επίσης που χρησιμοποιείται από τις εταιρείες είναι αυτή της παροχής ρεύματος με χρονοχρέωση μέσω κάρτας, που σημαίνει ρεύμα μόνο για κάποιες ώρες. Δηλαδή, αυτό σημαίνει, στον 21ο αιώνα, το ηλεκτρικό ρεύμα, η θέρμανση, η δυνατότητα να λειτουργούν σε μια λαϊκή οικογένεια κάποιες συσκευές, να θεωρούνται ...πολυτέλεια. Μάλιστα, το μέτρο πλασάρεται και ως ...βοήθεια στους αναξιοπαθούντες. Σαν να λέμε η μείωση των απαιτήσεων ηλεκτρισμού, παρά τις τεράστιες δυνατότητες της εποχής, να θεωρείται ...λύση.

Με τη φιλανθρωπία δεν αντιμετωπίζεται η εξαθλίωση

Σε απάντηση δε όλων των παραπάνω, που έχουν ως αποτέλεσμα τη φτωχοποίηση του λαού, ο βρετανικός Ερυθρός Σταυρός ετοιμάζει από φέτος το χειμώνα εκστρατεία συγκέντρωσης και διανομής τροφίμων σε φτωχές οικογένειες, για πρώτη φορά από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου!

Παλαιότερη ανακοίνωση του ειδησεογραφικού δικτύου «Μπλούμπεργκ» σημείωνε πως την επόμενη διετία το κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη Βρετανία θα διπλασιαστεί, ιδιαίτερα σε σχέση με τη Γερμανία, κυρίως γιατί το Λονδίνο υστερεί στην ανάπτυξη φωτοβολταϊκών και αιολικών πάρκων. Αυτό συμβαίνει γιατί οι εταιρείες ενέργειας μετακυλίουν τα κόστη παραγωγής της ηλιακής και αιολικής ενέργειας εξολοκλήρου στους καταναλωτές. Οπως άλλωστε κάνουν τα μονοπώλια απανταχού της Γης...

Από τα παραπάνω είναι φανερό πως όσο ο τομέας της ηλεκτρικής (και όχι μόνο) Ενέργειας παραμένει στα χέρια μονοπωλιακών ομίλων, ακόμη και αστικών δημόσιων οργανισμών, είτε στη Βρετανία, είτε στη Γερμανία, είτε οπουδήποτε αλλού, τα λαϊκά νοικοκυριά θα στενάζουν συνεχώς από τα αλλεπάλληλα κύματα ακρίβειας.

Η Βρετανία δεν έχει μνημόνια και τρόικες. Η Βρετανία είναι μια καπιταλιστική χώρα - μέλος της ΕΕ και με δικό της νόμισμα. Και εδώ, όμως, τις συνέπειες της κρίσης τις πληρώνει ο λαός με την ανεργία, τη φτώχεια, την εξαθλίωση. Οι αντεργατικές, αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις τσάκισαν το εισόδημα του λαού. Ο,τι δηλαδή συμβαίνει και στην Ελλάδα, με τα λαϊκά σπίτια χωρίς ρεύμα και θέρμανση. Να γιατί λέμε πως είναι μονόδρομος η αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική πάλη. Ανάγκη, η λαϊκή συμμαχία για την ανατροπή αυτού του σάπιου και ξεπερασμένου πολιτικού συστήματος, του καπιταλισμού, και τη δημιουργία της νέας κοινωνίας, όπου δεν θα υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και η ανάπτυξη θα γίνεται με βάση τις ανάγκες του λαού και όχι μιας χούφτας μονοπωλιακών ομίλων, του σοσιαλισμού - κομμουνισμού.