Διακύρηξη Πανεπιστημονικής


8SEL_PANEPIST_OIKONOMOLOGOI_low

Συνδεδεμένοι χρήστες
Έχουμε 13 επισκέπτες συνδεδεμένους

PostHeaderIcon Διακήρυξη 2013

Σ Τ Ι Σ 1 5 Δ Ε Κ Ε Μ Β Ρ Η  Ψ Η Φ Ι Ζ Ο Υ Μ Ε - Δ Υ Ν Α Μ Ω Ν Ο Υ Μ Ε

ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ 

H Δημοκρατική Πανεπιστημονική Κίνηση Οικονομολόγων (ΔΠΚ-Ο) καλεί τους οικονομολόγους, μισθωτούς, μικρούς αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες, τους άνεργους και τους νέους οικονομολόγους:

Να ξεπεράσουν φόβους και απογοήτευση, να οργανωθούν και να αντιπαλέψουν αποφασιστικά την ολομέτωπη επίθεση που δέχονται από το μεγάλο κεφάλαιο και την  Ευρωπαϊκή Ένωση (E.E.), την συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, με τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις. Ο νέος «εθνικός στόχος» για το «πρωτογενές πλεόνασμα» σημαίνει τσάκισμα του λαού, νέες περικοπές για Παιδεία-Υγεία-Πρόνοια, ακόμα μεγαλύτερη φοροληστεία σε βάρος του λαού, προκειμένου να εξασφαλιστούν πόροι και νέες ενισχύσεις στους μονοπωλιακούς ομίλους.

Να γυρίσουν την πλάτη στο νέο διπολισμό που στήνεται με πυρήνες, από τη μια με την ΝΔ και από την άλλη με τον ΣΥΡΙΖΑ στο ρόλο του «νέου» ΠΑΣΟΚ. Η αντιπαράθεση τους κινείται εντός των τειχών και δεν έχει να κάνει με τις αγωνίες των ανέργων, των νέων, των μισθωτών και των αυτοαπασχολούμενων. Η αντιπαράθεση τους για τα διαφορετικά μείγματα διαχείρισης αφορά τη σωτηρία της καπιταλιστικής οικονομίας, γίνεται για το ποια μερίδα μονοπωλιακών ομίλων θα βγει πιο ενισχυμένη από την κρίση! Διαγκωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος είναι ικανότερος «διαπραγματευτής» και «επαναδιαπραγματευτής» των δανειακών συμβάσεων προς όφελος του κεφαλαίου.

Να καταδικάσουν και να απομονώσουν την εγκληματική ναζιστική οργάνωση της «Χρυσής Αυγής», τον πρόθυμο υπηρέτη των καπιταλιστικών ομίλων που δρα κατά παραγγελία των αφεντικών της και στρέφει τα δολοφονικά όπλα της ενάντια στο εργατικό-λαϊκό κίνημα!

Να ενισχύσουν αποφασιστικά τη Δημοκρατική Πανεπιστημονική Κίνηση Οικονομολόγων (ΔΠΚ-Ο). Η ψήφος στην ΔΠΚ-Ο συμβάλλει στην πραγματική καταδίκη της αντιλαϊκής πολιτικής ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Αποφασιστική ενίσχυση της ΔΠΚ-Ο σημαίνει ενίσχυση του οργανωμένου αγώνα για ριζικές αλλαγές στην οικονομία και στην εξουσία, για διεκδίκηση καλύτερης ζωής και ανάπτυξης που θα υπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα!

Η δράση της ΔΠΚ-Ο δεν περιορίστηκε στα στενά πλαίσια των οργάνων του Ο.Ε.Ε.:

Αποκάλυψε την αντιλαϊκή πολιτική και προειδοποίησε για τις αντιδραστικές επιλογές του Ο.Ε.Ε., που συνέβαλλαν στην υλοποίηση των αντιλαϊκών μέτρων της κυβέρνησης και της Ε.Ε.

Αρνήθηκε τη συνδιαλλαγή της συμμετοχής στα προεδρεία της Κεντρικής Διοίκησης και τις αμειβόμενες επιτροπές.

Πρωτοστάτησε στην πάλη με τις ταξικές δυνάμεις στο εργατικό κίνημα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ και τις αγωνιστικές  δυνάμεις στους ΕΒΕ με την ΠΑΣΕΒΕ.

Στήριξε τις κινητοποιήσεις που οργάνωσαν τα σωματεία των λογιστών. Υπερασπίστηκε τους συνάδελφους που αντιμετώπισαν την εργοδοτική τρομοκρατία γιατί συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις.

Κατάγγειλε και αντιτάχθηκε στις απολύσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Αποκάλυψε τα αίτια και το χαρακτήρα της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, πρόβαλε το αίτημα να πληρώσει το κεφάλαιο και όχι ο λαός.

Προώθησε θέσεις αμφισβήτησης του αντιλαϊκού μονόδρομου για τις ανάγκες του κεφαλαίου.

ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΠΕΙΡΑ - ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΠΑΛΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ

Η αντιλαϊκή επίθεση θα συνεχιστεί! Αποτελεί εφαρμογή της αντιλαϊκής στρατηγικής της Λισσαβόνας, το στρατηγικό σχέδιο με στόχο την αναβάθμιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλιακών ομίλων της Ε.Ε.

Το δημόσιο χρέος, τα ελλείμματα και η κρίση αποτέλεσαν το πρόσχημα για να επιταχυνθεί η επιβολή των αντιλαϊκών μέτρων, που είχαν αποφασιστεί στα όργανα των ιμπεριαλιστικών οργανισμών (Ε.Ε., Παγκόσμια Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) πρίν την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης! Ζούμε πλέον τις τραγικές συνέπειες στη ζωή μας, προκειμένου να σωθεί η κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων:

-Στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

-Στην υποβάθμιση των πτυχίων και την αποσύνδεσή τους από τα επαγγελματικά δικαιώματα.

-Στο εισόδημά με την κατάργηση όποιων μισθολογικών δικαιωμάτων στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα.

ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΙΚΑ!
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ!

Μοχλός αυτής της πολιτικής είναι και τα Μνημόνια. Αυτά τα μέτρα θα συνεχιστούν και θα προστεθούν νέα στη φάση της ανάκαμψης- όταν αυτή έλθει-που θα είναι αναιμική και θα τη διαδεχτεί νέα κρίση.

Τα μέτρα αυτά αυξάνουν το βαθμό εκμετάλλευσης των εργαζομένων, επιταχύνουν τη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου. Είναι ένα σύνολο μέτρων από ιδιωτικοποιήσεις, την «απελευθέρωση» τομέων στρατηγικής σημασίας, την κατάργηση των εργασιακών σχέσεων μόνιμης-πλήρους απασχόλησης, την παραπέρα εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αναγκών. Αντίπαλος μας δεν είναι τα μνημόνια, είναι οι μονοπωλιακοί όμιλοι και οι στρατηγικές τους επιλογές.

Η πολιτική αυτή δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Η ίδια πολιτική ακολουθείται σε ολόκληρη την Ευρώπη, εντός και εκτός Ευρωζώνης, με ή χωρίς μνημόνιο, με ή χωρίς υψηλό δημόσιο χρέος, με ή χωρίς κρίση. Αναδεικνύει το διαχρονικό χαρακτήρα αυτής της επίθεσης η οποία απαντά στις ανάγκες των μονοπωλιακών ομίλων της Ε.Ε. στον ανταγωνισμό με τα υπόλοιπα ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Επιβεβαιώνεται συνεχώς ότι:

ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΕΦΕΡΑΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

Ο καπιταλισμός γεννά τις κρίσεις, την ανεργία και την φτώχεια, τους πολέμους και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις! Η πιο ενεργή συμμετοχή της χώρας μας στην μοιρασιά των Υδρογονανθράκων και των αγωγών, οι διαπραγματεύσεις για την ΑΟΖ και οι πρόσφατες συμφωνίες με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ εμπλέκουν την Ελλάδα πιο βαθιά στο κουβάρι των αντιθέσεων και των ανταγωνισμών των μονοπωλιακών ομίλων. Οι εξελίξεις δημιουργούν νέους κινδύνους για συμμετοχή της χώρας σε νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Οι εργαζόμενοι και ο λαός δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα!

Η καπιταλιστική οικονομική κρίση είναι αποτέλεσμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, είναι κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου. Η αιτία βρίσκεται στον ίδιο τον καπιταλισμό, στην βασική αντίθεση που τον διαπερνά: της καπιταλιστικής ιδιοποίησης των αποτελεσμάτων της παραγωγής από τη μια και του κοινωνικού χαρακτήρα της παραγωγής από την άλλη! Για αυτό το λόγο συμβαδίζουν, ο καπιταλισμός με τη βαρβαρότητα και τα κέρδη με την λαϊκή εξαθλίωση. Θεωρίες, όπως αυτές που παρουσιάζουν τον «καζινοκαπιταλισμό» ή την «κρίση χρέους» σαν αιτίες της κρίσης, όχι μόνο συγκαλύπτουν την αλήθεια αλλά είναι βολικές για όσους πλασάρουν την αυταπάτη  μιας δήθεν πιο ανθρώπινης διαχείρισης της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Η πραγματική αντίθεση που κυριαρχεί στην οικονομία και στην κοινωνία είναι η αντίθεση ανάμεσα στα μονοπώλια και τα συμφέροντα του κεφαλαίου από τη μια και την εργατική τάξη από την άλλη.

Είναι ψευδεπίγραφη η αντίθεση ανάμεσα σε «αντιμνημονιακές» δυνάμεις και μη. Συγκαλύπτει τις αιτίες, αφήνει άθικτο τον πυρήνα της στρατηγικής του κεφαλαίου και της αντιλαϊκής πολιτικής.

ΤΟ Ο.Ε.Ε. ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΜΑΣ 

Το Ο.Ε.Ε. συμμετέχει ενεργά στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής:

- Στα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα και κατακτήσεις

Οι αλλεπάλληλες αλλαγές στις διατάξεις για το επάγγελμα λογιστή-φοροτέχνη ήταν άμεσα συνδεδεμένες με την λεγόμενη «απελευθέρωση» του επαγγέλματος. Συνέβαλλαν στη νομιμοποίηση πλέον του δικαιώματος να ελέγχουν το επάγγελμα μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Είναι η φυσική εξέλιξη της πολυκατηγοριοποίησης που πρόβλεπαν προηγούμενοι νόμοι και έτυχαν της στήριξης της συντριπτικής πλειοψηφίας στην Κ.Δ. του Ο.Ε.Ε. Κερδισμένες θα είναι οι μεγάλες εταιρίες που συγκεντρώνουν την αγορά. Αντίθετα διευρύνεται η στρατιά των πτυχιούχων που θα αναγκάζονται να δουλεύουν με χειρότερους όρους και ανύπαρκτα επαγγελματικά δικαιώματα.

Η συντριπτική πλειοψηφία των παρατάξεων στο Ο.Ε.Ε. συνέβαλλε ουσιαστικά στην υπονόμευση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας στον κλάδο λογιστών-φοροτεχνικών. Συνέδραμε καθοριστικά να υποκατασταθεί από το Ο.Ε.Ε., σαν αυτόκλητος εκπρόσωπος, το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα, σε βάρος των εργαζομένων οικονομολόγων και ενάντια στις διεκδικήσεις της Πανελληνίας Ομοσπονδίας Λογιστών.

Η συντριπτική πλειοψηφία στην Κ.Δ. αποδέχτηκε το ν. 3842/2010 που θεσμοθετεί την «πιστοποίηση» και την «ηλεκτρονική» υπογραφή, συμβάλλει καθοριστικά στην εντατικοποίηση της εργασίας, στην ποινικοποίηση του επαγγέλματος, στη μετακύλιση των ευθυνών εργοδοσίας και κράτους στον εργαζόμενο επαγγελματία.

Προωθεί με κάθε τρόπο την καθιέρωση της «πιστοποίησης» και τη θεσμοθέτηση του Ο.Ε.Ε. ως φορέα διαπίστευσης-πιστοποίησης των Φοροτεχνών-Λογιστών. Αποδέχθηκε τη λογική των αλλεπάλληλων διαδικασιών αξιολόγησης. Χθες οι εξετάσεις «αναβάθμισης», οι οποίες καταργήθηκαν με τους αγώνες μας, σήμερα τα σεμινάρια «αξιολόγησης», από αύριο η «πιστοποίηση» και η «δια βίου μάθηση». Με την «πιστοποίηση» διευκολύνεται η συγκέντρωση των φοροτεχνικών και λογιστικών εργασιών σε μεγάλες λογιστικές συμβουλευτικές επιχειρήσεις, θυγατρικές τραπεζών και ελεγκτικών εταιριών.

- Στα Ασφαλιστικά Δικαιώματα

Η δημιουργία και η λειτουργία του ΕΤΑΟ συνέβαλλε στην αποδοχή στη συνείδηση των εργαζόμενων οικονομολόγων της υπονόμευσης και της κατεδάφισης του δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης. Πρόκειται για ιδιωτική ασφάλιση, ένα αμοιβαίο κεφάλαιο το οποίο «τζογάρει» τα χρήματα των μελών του σε διάφορα χρηματοπιστωτικά προϊόντα. Παρά το «πάγωμά» του ύστερα από αγώνες που πρωτοστάτησε η ΔΠΚ-Ο, επανέρχεται στο προσκήνιο, εξαιτίας της συνεχούς επίθεσης στα ασφαλιστικά δικαιώματα.

- Στην Εκπαίδευση

Η πλειοψηφία του Ο.Ε.Ε. νομιμοποιεί τις ανατροπές του δημόσιου ενιαίου δωρεάν χαρακτήρα της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Έχει αποδεχτεί όλες τις αλλαγές που οδηγούν στην υποβάθμιση του πτυχίου και στη πλήρη αποσύνδεση του από τα επαγγελματικά δικαιώματα.

ΤΟ Ο.Ε.Ε. ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΠΙΟ ΕΝΕΡΓΟ ΟΡΓΑΝΟ
ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΩΝ ΟΜΙΛΩΝ

Εργαζόμενε, αυτοαπασχολούμενε,
άνεργε και νέε οικονομολόγε,

Το Ο.Ε.Ε. ως σύμβουλος του αστικού κράτους, ως μηχανισμός εξωραϊσμού και αποδοχής του εκμεταλλευτικού συστήματος, αποτελεί εργαλείο ταξικής συνεργασίας και ενσωμάτωσης, όπου καλούνται να συνυπάρχουν μισθωτοί και μικροί αυτοαπασχολούμενοι με μεγαλοστελέχη του κρατικού μηχανισμού και εκπροσώπους του κεφαλαίου.

Μην παρασύρεσαι από τα μεγάλα λόγια! Μας θέλουν στηρίγματα και γρανάζια του καπιταλιστικού συστήματος, που καθημερινά σαπίζει, γεννώντας συνεχώς ανεργία, κρίσεις και πολέμους, την αναρχία και ανισόμετρη ανάπτυξη!

Σκέψου! Ο δρόμος που μας προβάλλουν σαν διέξοδο είναι αυτός που έχουμε χιλιοπερπατήσει. Μια ζωή θυσίες για την καπιταλιστική ανάπτυξη που δήθεν θα φέρει τις «καλύτερες μέρες». Τα ίδια έλεγαν και πριν. Και πράγματι η καπιταλιστική ανάπτυξη κάλπαζε με κρατική στήριξη…καταλήγοντας στην σημερινή κρίση.

Συχνά οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου κραυγάζουν ότι το ΠΑΜΕ και οι εργατικοί-λαϊκοί αγώνες κλείνουν εργοστάσια και επιχειρήσεις δημιουργώντας ανεργία. Λένε συνειδητά ψέματα. Οι καπιταλιστές κλείνουν τα εργοστάσια με κριτήριο το κέρδος, ανεξάρτητα από τις κινητοποιήσεις ή τα δικαιώματα των εργατοϋπαλλήλων.

Μας λένε ότι χρειάζεται «αλλαγή παραγωγικού μοντέλου»! Και παλιότερα παρόμοια έλεγαν. Πρώτα οι «νέες αγορές της Ε.Ε.», μετά οι «νέες τεχνολογίες», οι επενδύσεις σε Βαλκάνια-Μεσόγειο, οι «προοπτικές» του χρηματιστήριου και ύστερα η ΟΝΕ και η «Ολυμπιάδα». Τώρα «εξωστρέφεια», «νέα επιχειρηματικότητα» και «καινοτομία» με αξιοποίηση των ΕΣΠΑ.

Αυτή είναι η καπιταλιστική ανάπτυξη στους κλάδους που εξασφαλίζουν το μεγαλύτερο ποσοστό κέρδους, με καταστροφή ή συρρίκνωση των μη «ικανοποιητικών» για την κερδοφορία. Για τους καπιταλιστές είναι αδιάφορo το αν αξιοποιηθούν όλες οι παραγωγικές δυνάμεις. Αυτή είναι η «υγιής επιχειρηματικότητα» που προβάλλεται από άλλους, όπως και από το ΣΥΡΙΖΑ, σαν πρότυπο  ανάπτυξης.

Σκέψου! Τσακώνονται για το μείγμα διαχείρισης προβάλλοντας κατά καιρούς διάφορα παραδείγματα καπιταλιστικών κρατών. Κανείς όμως δεν απαντά στο γιατί οι χώρες αυτές, που προβάλλονται σαν πρότυπα, ξανακυλιούνται στη φάση της κρίσης ή επιβραδύνεται η ανάπτυξη τους. Κανείς δεν απαντά γιατί οι λαοί αυτών των χωρών είδαν να χειροτερεύει η ζωή τους, παρά την καπιταλιστική ανάπτυξη. Αποφεύγουν να απαντήσουν στο ζήτημα ότι σε καμιά χώρα δεν αποτράπηκε η εκδήλωση κρίσεων της καπιταλιστικής οικονομίας, είτε με περιοριστική είτε με επεκτατική πολιτική, είτε με νεοφιλελεύθερη και ιδιωτικοποιήσεις είτε με κεϋνσιανή και δημόσιες επενδύσεις.

Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ Ο.Ε.Ε ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ

Οι κυβερνητικές παρατάξεις ΔΗΚΙΟ και ΠΑΣΚΟ αποτελούν τους μηχανοδηγούς της πορείας του Ο.Ε.Ε. Είναι συνυπεύθυνοι. Νομιμοποιούν και υλοποιούν την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική και τα αντιλαϊκά μέτρα. Ακριβώς για αυτό το λόγο ακολουθούν τακτικές εκφυλισμού στα όργανα του Ο.Ε.Ε.

Η ΣΥΝ.ΑΡ.Ο. (ΣΥΡΙΖΑ)-πρώην Σ.Ε.Π.Ο. παίζει το ρόλο της «χρήσιμης δύναμης». Τα προηγούμενα χρόνια στήριξε όλες τις αντιδραστικές αλλαγές μαζί με ΠΑΣΚΟ-ΔΗΚΙΟ στην Κ.Δ. Τώρα καμώνεται «αντιμνημονιακά» ότι τα καταγγέλλει. Με προκάλυμμα τη θολή αντιμνημονιακή ρητορεία, εξωραΐζει την Ε.Ε. Με αλλαγμένο όνομα, ξανασερβίρει τη «μπαγιάτικη σούπα» της «ενότητας της αριστεράς», για να ψαρέψει ψήφους και να αποπροσανατολίσει. Το κάλεσμα τους για «ενότητα» είναι κάλεσμα συμβιβασμού και ενσωμάτωσης. Προετοιμάζοντας το έδαφος για να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, χαλίφης στη θέση του χαλίφη, επιδιώκει για το Ο.Ε.Ε. να παίξει πιο ενεργό ρόλο στην επεξεργασία των σχεδιασμών που επιδιώκουν κεφάλαιο και Ε.Ε. Καλλιεργεί την αυταπάτη ότι είναι δυνατή μια πιο «ανθρώπινη» διαχείριση του καπιταλισμού, ότι μπορούν να ικανοποιούνται ταυτόχρονα τόσο η καπιταλιστική κερδοφορία, όσο και οι λαϊκές ανάγκες. Συνεργάζονταν μέχρι πρότινος στην ίδια παράταξη με τις δυνάμεις της ΔΗΜΑΡ, του πρώην εταίρου της συγκυβέρνησης, που τώρα συγκρότησαν άλλη παράταξη, τη Δ.ΑΡ.Κ.Ο.

Οι λεγόμενες ανεξάρτητες παρατάξεις, ΑΚΙΟΕ-ΠΟΦΕΕ-ΕΣΚΟ του ΛΑ.Ο.Σ. (πρώην Ε.Π.Ο.), αποτελούν δεκανίκια των κυβερνητικών παρατάξεων, εξωραΐζουν την αντιλαϊκή πολιτική, καλλιεργούν αυταπάτες, δημαγωγούν ότι μπορούν τάχα συντεχνιακά να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα. Στην πραγματικότητα εκφράζουν τα συμφέροντα μεσαίων ή μεγάλων επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον τομέα των λογιστικών-φοροτεχνικών υπηρεσιών που σε καμιά περίπτωση δεν ταυτίζονται με εκείνα των μισθωτών και μικρών επαγγελματιών. Στις «τάξεις» τους συμμετέχουν μεγαλοεπιχειρηματίες, εφοπλιστές κ.α., αποδεικνύοντας ότι στα λόγια είναι «ανεξάρτητοι» αλλά απόλυτα εξαρτημένοι από το κεφάλαιο.

Αποτελεί αυταπάτη, αν όχι συνειδητή συνενοχή η θέση ότι μπορεί να υπάρξει η όποια κατοχύρωση των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων, σε συνθήκες γενικευμένης απελευθέρωσης της κίνησης του κεφαλαίου, της αγοράς εργασίας και των υπηρεσιών.

Η Α.Ρ.ΣΥ.Ο., συνεργασία ΑΝΤΑΡΣΥΑ-εθνικιστών του ΕΠΑΜ-Σχέδιο Β΄, συμπληρώνει το σκηνικό. Καλλιεργούν αυταπάτες για το ρόλο του Ο.Ε.Ε., ότι τάχα μπορεί να παίξει φιλολαϊκό ρόλο, εξαντλώντας την «αγωνιστικότητα» τους σε προσφυγές στο ΣτΕ. Είναι αυτές οι δυνάμεις που συνεργάζονται σε άλλους χώρους με δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, με τον εργοδοτικό-κυβερνητικό συνδικαλισμό, απέναντι στις ταξικές και συνεπείς αγωνιστικές δυνάμεις στο εργατικό-λαϊκό κίνημα. Είναι τόσο «ριζοσπαστικές» οι θέσεις τους…που εύκολα ακούγονται και από χείλια εκπροσώπων του κεφαλαίου ή από εθνικιστικές δυνάμεις (το λεγόμενο ρεύμα του ευρωσκεπτικισμού) σε όλη την Ευρώπη. Στοιχισμένοι πίσω από το ψευτοδίλημμα για το λαό «ευρώ ή δραχμή» αναπαράγουν χιλιοειπωμένες κεϋνσιανές αναλύσεις για την ανασυγκρότηση της καπιταλιστικής οικονομίας, ενός δήθεν πιο ανθρώπινου καπιταλισμού, μέσω της πιο ενεργής παρέμβασης του κράτους και της αύξησης της ρευστότητας στην αγορά. Δεν αφορά το λαό το αν θα μετρά τη φτώχεια του σε ευρώ ή δραχμή! Οι τοποθετήσεις τους δεν διαφέρουν επί της ουσίας από μορφές σοσιαλδημοκρατικής πολιτικής των δεκαετιών ΄70 και ΄80. Αποφεύγουν, όμως, να απαντήσουν στο βασικό ερώτημα, ποια κοινωνική τάξη θα έχει την εξουσία, σε ποιόν θα ανήκουν τα μέσα παραγωγής και ποιος θα καρπώνεται τον κοινωνικό πλούτο που παράγεται.

ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ (ΔΠΚ-Ο)

Είναι αδιανόητο να παραιτηθούμε από τα δικαιώματά μας όταν είναι τεράστιος ο πλούτος που παράγουμε εμείς οι εργαζόμενοι, αλλά τον κατασπαράζουν τα μονοπώλια-οι καπιταλιστές παράσιτα.

Σήμερα η επιστήμη και η τεχνολογία παρέχουν απίστευτες δυνατότητες στην παραγωγικότητα των μέσων παραγωγής, επομένως στη δυνατότητα δραστικά να μειωθεί ο χρόνος εργασίας, εξασφαλίζοντας ένα ανεβασμένο επίπεδο κοινωνικής ευημερίας. Αυτό το εμποδίζει το κεφάλαιο που ελέγχει τα μέσα παραγωγής και τα χρησιμοποιεί με σκοπό το κέρδος του και όχι τις ανάγκες των εργαζομένων και της κοινωνίας.

Κριτήριο ψήφου πρέπει να είναι η θέση της κάθε παράταξης για την καπιταλιστική οικονομική κρίση και τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η στάση και η πρακτική της στο Ο.Ε.Ε.

Η ΔΠΚ-Ο αγωνίζεται για την ανασυγκρότηση του κινήματος και τη διαμόρφωση της Λαϊκής Συμμαχίας που θα συγκρούεται με το κεφάλαιο και την εξουσία του. Για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, με λαϊκή εξουσία, αποδέσμευση από την Ε.Ε. και μονομερή διαγραφή του χρέους, με κοινωνικοποίηση των βασικών συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο που αποτελεί κοινωνική αναγκαιότητα. Για απαλλαγή από το κεφάλαιο και τις κρίσεις του. Για να μπουν τα μέσα παραγωγής, η επιστήμη και τεχνολογία στην εξυπηρέτηση των ολοένα και αυξανόμενων λαϊκών αναγκών και όχι για την κερδοφορία.

Η ενίσχυση της ΔΠΚ-Ο αποτελεί προϋπόθεση για να μπουν εμπόδια στη λειτουργία του Ο.Ε.Ε. ως μηχανισμού υλοποίησης της αντιλαϊκής πολιτικής. Για να διεκδικηθούν από καλύτερες θέσεις σύγχρονα αιτήματα που ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας.

Η δράση και η στάση της ΔΠΚ-Ο είναι το δικό μας διαπιστευτήριο με το οποίο ζητάμε την ψήφο σου.

Δεν παζαρεύουμε τίποτα. Διεκδικούμε να ζούμε με βάση τις πραγματικές δυνατότητες, τις πραγματικές ανάγκες. 

Η ΔΠΚ-Ο δεν περιορίζει τη δράση της στα όργανα του Ο.Ε.Ε. Μαζί και μέσα από τα ταξικά σωματεία, το ΠΑΜΕ και την ΠΑΣΕΒΕ πασχίζει για την οργάνωση των εργαζόμενων οικονομολόγων στο εργατικό-λαϊκό κίνημα υιοθετώντας αιτήματα που απαντούν στις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.

Η διεκδίκηση μιας καλύτερης ζωής απαιτεί:

  • Ø αγωνιστική στάση και κοινή δράση μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων.
  • Ø συμπόρευση με τους εργαζόμενους άλλων κλάδων.
  • Ø δράση ενάντια στην πολιτική που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τους θεσμούς που τα υπηρετούν.

Καμιά θυσία, την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία!

ΨΗΦΟ ΣΤΗΝ ΔΠΚ-Ο


Τελευταία Ενημέρωση (Πέμπτη, 09 Ιανουάριος 2014 14:47)