Διακύρηξη Πανεπιστημονικής


8SEL_PANEPIST_OIKONOMOLOGOI_low

Συνδεδεμένοι χρήστες
Έχουμε 11 επισκέπτες συνδεδεμένους

PostHeaderIcon ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ Ο.Ε.Ε. ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΤΡΙΕΤΙΑ

Το παρακάτω κείμενο είναι η τοποθέτηση της ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ στη συνεδρίαση της Κ.Δ. του Ο.Ε.Ε. με θέμα τον προγραμματισμό δράσης του Επιμελητηρίου για την επόμενη τριετία. Η τοποθέτηση απαντάει στο σχεδιασμό της Κ.Δ. με τις θέσεις μας. Το σχέδιο για τον προγραμματισμό δράσης που εισηγήθηκε το προεδρείο (ΔΗΚΙΟ-ΠΔΣΟ/ΠΑΣΟΚ-ΠΟΦΕΕ) υπερψηφίστηκε από ΔΗΚΙΟ, ΠΔΣΟ, ΠΟΦΕΕ, ΑΚΙΟΕ και "Ανεξάρτητοι Αιγαίου" με τις παρατηρήσεις της κάθε παράταξης. Ο εκπρόσωπος της ΣΥΝΑΡΟΕ αποχώρησε κατά τη διάρκεια της συζήτησης χωρίς να εκφράσει κάποια αντίρρηση.

 

 

ΤΟ ΟΕΕ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΠΙΟ ΕΝΕΡΓΟ ΟΡΓΑΝΟ
ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΩΝ ΟΜΙΛΩΝ

Η καπιταλιστική οικονομική κρίση είναι αποτέλεσμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, είναι κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου. Η αιτία βρίσκεται στον ίδιο τον καπιταλισμό, στην βασική αντίθεση που τον διαπερνά: της καπιταλιστικής ιδιοποίησης των αποτελεσμάτων της παραγωγής από τη μια και του κοινωνικού χαρακτήρα της παραγωγής από την άλλη!

Η πραγματική αντίθεση που κυριαρχεί στην οικονομία και στην κοινωνία είναι η αντίθεση ανάμεσα στα μονοπώλια και τα συμφέροντα του κεφαλαίου από τη μια και την εργατική τάξη από την άλλη. 

Η αντιλαϊκή επίθεση συνεχίζεται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ από εκεί που το άφησαν οι κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ! Όλοι μαζί ψήφισαν το 3ο μνημόνιο και ετοιμάζουν πιθανά και ένα 4ο στο όνομα διευθέτησης του δημόσιου χρέους.

Οι αντιλαϊκές κατευθύνσεις δεν αφορούν μόνο την Ελλάδα. Εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ πριν ακόμα ξεσπάσει η διεθνής κρίση του 2008–2009. Το κεφάλαιο απαιτεί φθηνή εργατική δύναμη για να ανακάμψουν και να αυξηθούν τα κέρδη του. Θυσιάζουν τα δικαιώματά μας για να θωρακισθεί η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλιακών ομίλων.

Όλες οι κρατικές ρυθμίσεις και οι νόμοι διευκολύνουν τους ομίλους για να διασφαλίσουν τη μερίδα του λέοντος απ’ την πίτα της αγοράς.

Σε  όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) εφαρμόζουν την αρχή της ανταποδοτικότητας στο ασφαλιστικό που φορτώνει όλα τα βάρη της εργοδοσίας και του κράτους στις πλάτες των μισθωτών και των εργαζόμενων. Γι’ αυτό και όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις βάδισαν στον ίδιο δρόμο της σφαγής των ασφαλιστικών δικαιωμάτων και της κλοπής των αποθεματικών των ταμείων.

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΕΧΕΙ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ

Ο πραγματικός αντίπαλός μας έχει ονοματεπώνυμο: Είναι οι μονοπωλιακοί όμιλοι, το μεγάλο κεφάλαιο και η εξουσία του, οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες που το στηρίζουν, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Η σημερινή κυβέρνηση, όπως και όλες οι προηγούμενες, διαπραγματεύονται ακόμη και τα κυρίαρχα δικαιώματα, με γνώμονα τα στρατηγικά συμφέροντα του κεφαλαίου. Αυτά τα συμφέροντα υπηρετούν πάντα τόσο οι εθνικιστικές προτάσεις διεκδικήσεων, όσο και οι κοσμοπολίτικες προτάσεις συμβιβασμών και παραχωρήσεων. Τα παζάρια γύρω από την αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους και των ελλειμμάτων δεν υπηρετούν τα λαϊκά συμφέροντα.

Για τα κέρδη των μονοπωλίων καλούν τους λαούς να χύνουν το αίμα τους. Για αυτό απαιτείται να έρθουν μαχητικά στο προσκήνιο οι στόχοι να μην υπάρξει καμία αλλαγή συνόρων που επιβάλλουν τα ιμπεριαλιστικά σχέδια, Κύπρο ενιαία ανεξάρτητη, να φύγει το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο, να κλείσουν οι Νατοϊκές βάσεις, να αποδεσμευτεί η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, να εκφραστεί η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες.

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΜΕ ΤΟ ΜΑΝΔΥΑ ΤΗΣ «ΔΙΚΑΙΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ»

Οι νέες κυβερνητικές υποσχέσεις ότι η επερχόμενη ανάκαμψη των κερδών των μονοπωλιακών ομίλων θα μεταφρασθεί σε ευημερία για όλους μας, είναι καθαρή εξαπάτηση.

Ανάπτυξη είχαμε μια δεκαετία ολόκληρη πριν την κρίση, αλλά αυτή όχι μόνο δεν εμπόδισε την κρίση, αλλά την προετοίμασε κιόλας. Όρος για αυτή την «ανάπτυξη»,  ήταν η συμπίεση εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων και η φορολεηλασία του λαού, που ξεκίνησαν πολύ πριν τα μνημόνια και στην Ελλάδα και σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο. Αυτός ο δρόμος, με ή χωρίς ευρώ, με «φιλελεύθερη» ή «σοσιαλδημοκρατική» απόχρωση, πάντα είχε το ίδιο κερδισμένο, το μεγάλο κεφάλαιο και τον ίδιο χαμένο: το λαό, τους εργαζόμενους.

Σήμερα δεν υπάρχει ιμπεριαλιστικό κέντρο που να μπορεί να παίξει το ρόλο ισχυρής ατμομηχανής της ανάπτυξης της διεθνούς καπιταλιστικής οικονομίας.

Όλες οι αστικές δυνάμεις μιλούν πλέον μόνο για «ευκαιρίες» και έχουν ξεχάσει τη λέξη δικαιώματα.

Για να ανακάμψουν τα κέρδη του κεφαλαίου η κυβέρνηση μεθοδεύει το επόμενο διάστημα «υποκατώτατους» μισθούς κάτω από 500 ευρώ για τους νεοεισερχόμενους, νομοθετική κατάργηση των προσαυξήσεων και των επιδομάτων, κατάργηση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, πλήρη ελαστικοποίηση του ωραρίου, μεγαλύτερη φοροεπιδρομή στο λαϊκό εισόδημα.

Δεν υπάρχει «μικρότερο κακό»… Ίσα-ίσα, αυτός είναι ο δρόμος που οδήγησε από το κακό στο χειρότερο! Ενίσχυσε τις αυταπάτες ότι, τάχα, θα μας σώσει κάποια «αριστερή, προοδευτική κυβέρνηση» χωρίς σύγκρουση με τον πραγματικό αντίπαλο του λαού, την άρχουσα τάξη και την ΕΕ που τη στηρίζει. Ότι, τάχα, θα σωθούμε με αλλαγή νομίσματος, με κάποια διευθέτηση του χρέους, ενώ οι μονοπωλιακοί όμιλοι θα συνεχίσουν να κρατούν στα χέρια τους τα κλειδιά της οικονομίας.

Η αντιλαϊκή πολιτική των μνημονίων που ακολουθούν όλες οι κυβερνήσεις, δεν ανατρέπεται αν δε σημαδέψεις τον πραγματικό σου αντίπαλο, το μεγάλο κεφάλαιο και την εξουσία του. Η «άσφαιρη» «αντιμνημονιακή» γραμμή είναι συνένοχη για τον αφοπλισμό του κινήματος, τον εγκλωβισμό του στο ρόλο του υπηρέτη της κυβερνητικής εναλλαγής ανάμεσα στις διάφορες δυνάμεις που υπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Η διέξοδος που προβάλλει το ΟΕΕ είναι γνωστή: αιματηρές θυσίες από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα για την καπιταλιστική ανάπτυξη που δήθεν θα φέρει τις «καλύτερες μέρες». Τώρα «εξωστρέφεια», «νέα επιχειρηματικότητα», «καινοτομία» με αξιοποίηση των ΕΣΠΑ…και φθηνή εργατική δύναμη για να κερδίζουν οι καπιταλιστές. Αυτή είναι η «υγιής επιχειρηματικότητα» που προβάλλεται από άλλους, όπως και από το ΣΥΡΙΖΑ, σαν πρότυπο  ανάπτυξης.

 

 

 

ΤΟ ΟΕΕ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΜΑΣ

Το ΟΕΕ έχει αποδειχθεί το πόσο εχθρικά στάθηκε απέναντι στα συμφέροντα των εργαζομένων. Άλλωστε ως Σύμβουλος του αστικού κράτους, συνέβαλε στην επεξεργασία και υλοποίηση αντιλαϊκών σχεδιασμών προς όφελος των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, μεγάλων λογιστικών-συμβουλευτικών-ελεγκτικών επιχειρήσεων, θυγατρικών τραπεζών και ελεγκτικών εταιριών. Το ΟΕΕ συμμετέχει ενεργά στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής στα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα.  Το ΟΕΕ και κάθε είδους ομοιοεπαγγελματικό ΝΠΔΔ δεν μπορεί να εκπροσωπήσει τα «κοινά» συμφέροντα «όλων των επιστημόνων»-«όλων των λογιστών-φοροτεχνών», γιατί τέτοια κοινά συμφέροντα δεν υπάρχουν. Δεν συμβιβάζεται το συμφέρον του μισθωτού επιστήμονα με το συμφέρον του εργοδότη επιστήμονα, το συμφέρον του αυτοαπασχολούμενου επιστήμονα με τα συμφέροντα επιστημόνων-μετόχων των ομίλων, των μεγαλογραφείων και των εταιριών. Το ΟΕΕ είναι θεσμός του αστικού κράτους και εφαρμόζει κατά γράμμα την αντιλαϊκή νομοθεσία.

Δεν κερδίζουμε τίποτα μέσα από φορείς ΝΠΔΔ που το μόνο που κάνουν είναι να εφαρμόζουν την αντεργατική νομοθεσία!

Το ΟΕΕ συνέβαλε στην επεξεργασία και την στήριξη των αντιλαϊκών σχεδιασμών όλων των κυβερνήσεων και της Ε.Ε. Τοποθετείται σε όλα τα ζητήματα από την σκοπιά του κεφαλαίου και των αναγκών των μονοπωλίων. Πρόβαλε θέσεις διαχείρισης στα πλαίσια του συστήματος προκειμένου να επιτευχθεί η καπιταλιστική ανάπτυξη. Στήριξε αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις που πλήττουν και επιδρούν άμεσα στη ζωή μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων οικονομολόγων.

Στα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα.

Οι αλλεπάλληλες αλλαγές (με την εφαρμογή συνθήκης Μπολκενστάιν, των ευρωενωσιακών οδηγιών 89/48 και 36/2005) στις διατάξεις για το επάγγελμα λογιστή-φοροτέχνη ήταν άμεσα συνδεδεμένες με την λεγόμενη «απελευθέρωση» του επαγγέλματος. Συνέβαλλαν στη νομιμοποίηση πλέον του δικαιώματος να ελέγχουν τον κλάδο λογιστικών-ελεγκτικών-φοροτεχνικών και συμβουλευτικών υπηρεσιών μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Κερδισμένες είναι οι μεγάλες εταιρίες που συγκεντρώνουν την αγορά. Αντίθετα διευρύνεται η στρατιά των πτυχιούχων που αναγκάζονται να δουλεύουν με χειρότερους όρους και ανύπαρκτα επαγγελματικά δικαιώματα.

Η συντριπτική πλειοψηφία των παρατάξεων στο Ο.Ε.Ε. με τη στάση τους υπονόμευσαν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας στον κλάδο λογιστών-φοροτεχνικών.Αποδέχτηκαν τους ν.2515/97, ν.3842/2010, ν.3919/2011 και ν.4152/2013, οι οποίοι συνέβαλλαν καθοριστικά στην εντατικοποίηση της εργασίας, στην ποινικοποίηση του επαγγέλματος, στη μετακύλιση των ευθυνών εργοδοσίας και κράτους στον εργαζόμενο επαγγελματία. Σήμερα τα σεμινάρια «αξιολόγησης» και η «δια βίου μάθηση», αύριο η «πιστοποίηση». Με αυτές τις διαδικασίες διευκολύνεται η συγκέντρωση των φοροτεχνικών, λογιστικών και ελεγκτικών εργασιών σε μεγάλες λογιστικές, συμβουλευτικές, ελεγκτικές επιχειρήσεις, θυγατρικές τραπεζών και ελεγκτικών εταιριών.

Εφαρμόζεται η απαράδεκτη διαδικασία εξετάσεων για την αναβάθμιση στην Ά Τάξη, φορτώνοντας σε χιλιάδες μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους επιπλέον εμπόδια στην επαγγελματική τους εξέλιξη και οικονομικά βάρη. Εφαρμόζεται η ετήσια υποχρεωτική επιμόρφωση για τους λογιστές-φοροτέχνες προσθέτοντας ένα ακόμα «χαράτσωμα». Η πλειοψηφία του Ο.Ε.Ε. έχει αποδεχτεί όλες τις αλλαγές που υποβαθμίζουν τα πτυχία και τα αποσυνδέουν από τα επαγγελματικά δικαιώματα.

Εφαρμόζεται ο κατάπτυστος Κώδικα Δεοντολογίας για τους λογιστές, βάζοντας την θηλιά στους αυτοαπασχολούμενους και μισθωτούς λογιστές-φοροτέχνες. Ο Κώδικας δεοντολογίας πρέπει να καταργηθεί! Αρκεί η υπάρχουσα νομοθεσία για την πάταξη του οικονομικού εγκλήματος. Δεν χρειαζόμαστε Κώδικες Δεοντολογίας για την αντιμετώπιση των προβλημάτων. Ο Κώδικας Δεοντολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το ρόλο του  ΟΕΕ (επαγγελματική άδεια σε ισχύ, «δια βίου» μάθηση μέσω σεμιναρίων του ΟΕΕ, απαγόρευση υποβάθμισης του κύρους του κλπ). Σε οποιαδήποτε εκδοχή του είναι «θηλιά στο λαιμό» λογιστών-φοροτεχνών. Προβλέπονται μια σειρά ενέργειες για την ανάπτυξη του  «επαγγελματισμού» που κινούνται στα πλαίσια της «Δια Βίου Μάθησης» και της «Μπολώνια». Προβλέπονται κανόνες που αντικειμενικά «δένουν τα χέρια» σε μισθωτούς λογιστές-φοροτέχνες, όπως να τηρείται  «το επαγγελματικό απόρρητο για τις υποθέσεις που χειρίζεται και αφορούν τον εργοδότη ή πελάτη του ακόμη και αν θεωρεί ότι η παροχή κάποιων πληροφοριών που τους αφορούν δε πρόκειται να τους βλάψει».

Έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία πλήρους «απελευθέρωσης του επαγγέλματος». Σε εφαρμογή των διατάξεων του ν. 3919/2011 «Αρχή της επαγγελματικής ελευθερίας, κατάργηση αδικαιολόγητων περιορισμών στην πρόσβαση και άσκηση επαγγελμάτων».

Για τις Ανώνυμες Εταιρείες, καταργήθηκε η απαίτηση της κατοχής άδειας άσκησης επαγγέλματος Λογιστή-Φοροτέχνη από τους μετόχους που εκπροσωπούν την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας (Αρθρο 10, παρ. 2, εδάφιο 2).

Με το ν. 4152/13,διαμορφώθηκε οριστικά η κατηγοριοποίηση σε Β΄ και Α΄τάξεις για λογιστές-φοροτέχνες. Για την αναβάθμιση από τη Β΄ τάξη στην Α΄ απαιτείται η συμμετοχή σε σεμινάρια αναβάθμισης που γίνονται μέσω ιντερνέτ με το σύστημα e-learning και η επιτυχία στις εξετάσεις που τα συνοδεύουν (πάλι μέσω ιντερνετ). Η διαδικασία γίνεται υπό την αιγίδα και την ευθύνη του ΟΕΕ. Επιπλέον απαιτείται από το ΟΕΕ η εξόφληση των οφειλών προς το ΟΕΕ και η καταβολή προκαταβολικά 35 € για την έκδοση της νέας άδειας ασκήσεως επαγγέλματος.

Η χειροτέρευση των εργασιακών συνθηκών σε χώρους εργασίας και η ανεργία, αντικειμενικά ορθώνει μεγαλύτερα εμπόδια σε μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους λογιστές-φοροτεχνες.

Το «Πολυνομοσχέδιο», όπως ψηφίστηκε τον Μάρτη του 2014 αποτελείωσε και όποιους περιορισμούς είχαν απομείνει ακόμα στην άσκηση του επαγγέλματος. Επιπλέον προώθησε την αλλαγή του εργασιακού καθεστώτος για τους ορκωτούς λογιστές, αφού πλέον θα ασφαλίζονται στον ΟΑΕΕ και όχι ως μισθωτοί.

Για την πιστοποίηση. Στην προηγούμενη ΚΔ ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία το σχέδιο Υπουργικής Απόφασης που προτάθηκε στην κυβέρνηση για την «πιστοποίηση». Το συγκεκριμένο σχέδιο είναι συνέχεια παλιότερων προτάσεων που έχουν στηρίξει από κοινού ΔΗΚΙΟ-ΠΑΣΚΟ-ΣΥΝΑΡΟ-ΑΚΙΟΕ-ΠΟΦΕΕ-ΕΣΚΟ. Το ΟΕΕ έχει πιστοποιηθεί ως φορέας που μπορεί να αναλάβει το έργο της πιστοποίησης. Η βάση της βρίσκεται σε μια σειρά ευρωενωσιακές οδηγίες και στην «Μπολώνια» που γενικεύουν την αποσύνδεση πτυχίου-επαγγέλματος-επαγγελματικών δικαιωμάτων, την υποβάθμιση των σπουδών στα πλαίσια της «δια βίου μάθησης-κατάρτισης», την εξίσωση των πτυχίων ΑΕΙ-ΤΕΙ με τίτλους σπουδών κολεγίων στη βάση της ενσωμάτωσης των σχετικών ευρωενωσιακών οδηγιών στην ελληνική νομοθεσία. Αυτή η διαδικασία έχει ξεκινήσει από τη δεκαετία του 1990 στη βάση της Συνθήκης του Μάαστριχτ.

Ολοκληρώνεται, δηλαδή, ο σχεδιασμός πιστοποίησης των εργαζομένων από «ανεξάρτητες» αρχές ή επιχειρήσεις που θα πιστοποιούν τη δυνατότητα άσκησης του ενός ή του άλλου επαγγέλματος με βάση τις απαιτήσεις της αγοράς. Γίνεται ένα ακόμα βήμα στη δημιουργία στρατιών φθηνού, ευέλικτου δυναμικού.

Οι παραπάνω ρυθμίσεις αποτελούν κλιμάκωση της αντεργατικής επίθεσης και γίνονται για να εξυπηρετήσουν το κεφάλαιο και τις ανάγκες του. Για να επιταχύνουν τη συγκέντρωση των λογιστικών, ελεγκτικών και φοροτεχνικών εργασιών σε μεγάλες κεφαλαιουχικές εταιρείες με εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα και Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.

Ο νόμος για το Φοροτέχνη–Λογιστή προώθησε την κατηγοριοποίηση και τη διαμόρφωση μιας επαγγελματικής πυραμίδας με ελάχιστα επαγγελματικά δικαιώματα για την πλειοψηφία των νέων πτυχιούχων και συνέβαλε ουσιαστικά στο χτύπημα των ΣΣΕ στον κλάδο. Άνοιξε το δρόμο για να περάσουν οι σημερινές ρυθμίσεις για συγκέντρωση του Λογιστικού - Φοροτεχνικού έργου στους μονοπωλιακούς ομίλους, με πτυχιούχους - λογιστές χωρίς δικαιώματα και κλαδικές συμβάσεις εργασίας.

Και σήμερα διάφορες δυνάμεις στο ΟΕΕ βάζουν πλάτες και αποπροσανατολίζουν, ζητώντας δήθεν εξαιρέσεις καλλιεργώντας αυταπάτες ότι τάχα η πιστοποίηση δεν θα «αγγίξει» επαγγελματικά τους λογιστές-φοροτέχνες Α΄κατηγορίας. Και όλα αυτά όταν έχουν βοηθήσει  να περάσει όλο το θεσμικό πλαίσιο, αλλά και τα μνημόνια, οι εφαρμοστικοί νόμοι, ο νόμος για την εφεδρεία - απολύσεις, τον οποίο εφάρμοσαν στο ίδιο το ΟΕΕ.

Αποκρύπτουν εσκεμμένα την αντικειμενική τάση της «απελευθερωμένης» αγοράς, που είναι η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου. Με τον νόμο για την απελευθέρωση των «κλειστών» επαγγελμάτων, τη συρρίκνωση των ΔΟΥ και το φορολογικό πιστοποιητικό, διευκολύνεται η συγκέντρωση του κύριου όγκου των φοροτεχνικών και λογιστικών εργασιών σε μεγάλες λογιστικές - συμβουλευτικές εταιρείες.

Τα συσσωρευμένα κεφάλαια που υπάρχουν αναζητούν νέους κερδοφόρους τομείς για να επενδύσουν. Για να γίνει αυτό πρέπει να φθηνύνει η αξία της εργατικής δύναμης μισθωτών ελεγκτών και λογιστών και να εκτοπιστούν οι δεκάδες χιλιάδες μικρών και αυτοαπασχολούμενων επαγγελματιών, για να εξασφαλιστεί η κερδοφορία τους.

Σημειώνουμε ότι το Π.Δ. 38/2010, που αφορά την «προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στην οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων», αναγνώρισε την επαγγελματική ισοτιμία των διπλωματούχων κολλεγίων του εξωτερικού με διετή λογιστική προϋπηρεσία στην ΕΕ, με αυτήν των πανεπιστημίων.

Είναι τεράστια η ευθύνη των άλλων δυνάμεων στο ΟΕΕ, κυβερνητικών και του Ευρωμονόδρομου, που όλα αυτά τα χρόνια έβαλαν πλάτη:

  • για την ενσωμάτωση των ευρωενωσιακών οδηγιών, το πέρασμα των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων στην παιδεία, την υποβάθμιση των πτυχίων και την αποσύνδεσή τους από τα επαγγελματικά δικαιώματα.
  • για να περάσουν οι οδηγίες (Μπολκενστάιν) 89/48 και 36/2005 για την «απελευθέρωση» της αγοράς υπηρεσιών που εξισώνουν επαγγελματικά τα πτυχία των πανεπιστημίων με τα κολλέγια.
  • βοήθησαν να προωθηθούν γενικότερα αλλεπάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις στην κατεύθυνση των οδηγιών της Μπολόνια και της Συνθήκης του Μάαστριχτ, που στόχο έχουν την εναρμόνιση των αλλαγών στην εκπαίδευση και την αγορά εργασίας στη βάση της αντιστοίχησης και ικανοποίησης των αναγκών της αναπαραγωγής του κεφαλαίου και θωράκισης της κερδοφορίας του.

Οι ίδιες δυνάμεις αποδέχθηκαν την ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της οδηγίας 2006/43 για τον ελεγκτή που υποβαθμίζει τα ακαδημαϊκά πτυχία και απαξιώνει την εργατική δύναμη του μισθωτού επιστήμονα. Στο σύνολό τους, αυτές οι δυνάμεις εισηγήθηκαν στην κυβέρνηση την καθιέρωση της πιστοποίησης. Ό,τι έγινε με τους ελεγκτές, προωθείται σήμερα και με τους λογιστές.

Η απόκτηση του τίτλου σπουδών πρέπει να αποτελεί τη μόνη προϋπόθεση για την άσκηση του επαγγέλματος. Παλεύουμε για πτυχία με περιεχόμενο και δικαιώματα, για συλλογικές συμβάσεις εργασίας, για κατάργηση των διαδικασιών της δια «βίου μάθησης», «αξιολόγησης» και «πιστοποίησης», σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και την ΕΕ.

Οι εξετάσεις για την αναβάθμιση από Β΄ σε Α΄ τάξη, ό,τι όνομα και όποια μορφή κι αν παίρνουν, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ. Είναι ανεπίτρεπτη οποιαδήποτε διαδικασία εξετάσεων. Όλοι οι πτυχιούχοι έχουν αξιολογηθεί και «εξεταστεί» με τα πτυχία και την προϋπηρεσία τους. Η ενημέρωση για τις εκάστοτε νομοθετικές αλλαγές στη φορολογική ή εμπορική νομοθεσία πρέπει να αποτελεί υποχρέωση των αρμόδιων υπουργείων και να μην συνδέεται με καμιά μορφή αξιολόγησης. Κατά συνέπεια πρέπει να καταργηθούν και οι σχετικές διατάξεις του ν. 4152/2013.

Να σταματήσει οποιαδήποτε διαδικασία για την προώθηση της «δια βίου μάθησης» και «πιστοποίησης» για όλα τα επαγγέλματα που σχετίζονται με τους οικονομολόγους.

Να καταργηθούν οι διατάξεις του ν. 3919/2011 «Αρχή της επαγγελματικής ελευθερίας, κατάργηση αδικαιολόγητων περιορισμών στην πρόσβαση και άσκηση επαγγελμάτων».

Σε ό,τι αφορά ορισμένα πιο «καινούρια» ζητήματα:

-Κατοχύρωση του οικονομολόγου εσωτερικού ελεγκτή.

Είναι ακόμα μια απόδειξη ότι το ΟΕΕ αναλαμβάνει ρόλους και τα καθήκοντα προς όφελος των μονοπωλιακών ομίλων. Προκύπτει μια απαράδεκτη διαδικασία για τον εσωτερικό έλεγχο που είναι υπόθεση των ίδιων των εταιριών. Διαφωνούμε κάθετα. Οι ίδιες οι εταιρίες έχουν την υποχρέωση να εκπαιδεύουν τα στελέχη τους για τον εσωτερικό έλεγχο αναλαμβάνοντας και το κόστος.  Τι κάνετε; Το ΟΕΕ αναλαμβάνει για λογαριασμό τους την κατάρτιση και την πιστοποίηση βάζοντας και το χαράτσι που θα το χρεωθεί ο «εκπαιδευόμενος»

-Διαχειριστής αφερεγγυότητας.

Στις 29 Δεκεμβρίου 2016 δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ το ΠΔ 133/2016 σχετικά με τη ρύθμιση του επαγγέλματος διαχειριστή αφερεγγυότητας. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει βαριές ευθύνες για αυτές τις διαδικασίες. Για ένα νόμο που ψήφισε και δημιουργεί την ειδικότητα του «διαχειριστή αφερεγγυότητας», θα έπρεπε τουλάχιστον να διέθετε τις υποδομές και το προσωπικό για την εκπαίδευση, που πρέπει να είναι πλήρη και απόλυτα δωρεάν, αξιοποιώντας  τα ΑΕΙ. Η άδειας ασκήσεως του επαγγέλματος να αποδίδεται χωρίς να επιβαρύνεται με κόστος ο ενδιαφερόμενος, με μοναδική προϋπόθεση τον τίτλο σπουδών, χωρίς να μεσολαβούν διαδικασίες εξετάσεων και πιστοποιήσεων.

Τι γίνεται όμως; Ανατίθεται στο ΟΕΕ η κατάρτιση και η πιστοποίηση  επιβαρύνοντας με νέο χαράτσωμα τους ενδιαφερόμενους. Σε αυτό το σημείο τίθενται και άλλα απαράδεκτα θέματα. Διαχειριστής αφερεγγυότητας μπορεί να διορισθεί φυσικό πρόσωπο υπό την προϋπόθεση ότι κατέχει ισχύουσα άδεια, η οποία χορηγείται από την αρμόδια αρχή εφόσον ο υποψήφιος επιτύχει στις εξετάσεις. Προϋπόθεση συμμετοχής στις εξετάσεις είναι η επί πενταετία τουλάχιστον άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος ή αυτού του νόμιμου ελεγκτή ή λογιστή φοροτεχνικού Α' τάξεως.

Για την απευθείας εγγραφή στη βαθμίδα Α' του μητρώου απαιτείται η άσκηση ενός εκ των επαγγελμάτων της παραγράφου 1 για δέκα (10) τουλάχιστον έτη και η αποδεδειγμένη άσκηση καθηκόντων συνδίκου ή εκκαθαριστή σε τουλάχιστον τρεις υποθέσεις.

Για τα επαγγελματικά προσόντα που έχουν αποκτηθεί σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης εφαρμόζονται οι διατάξεις του Π.Δ. 38/2010.

Ο διαχειριστής αφερεγγυότητας υποχρεούται να προσκομίσει στην αρμόδια αρχή, εντός πέντε (5) ημερών από την εγγραφή του στο μητρώο, σύμβαση ασφάλισης επαγγελματικής ευθύνης η οποία θα καλύπτει την αστική του ευθύνη από την άσκηση των καθηκόντων του ως διαχειριστή αφερεγγυότητας και ιδίως από τη διάπραξη των πειθαρχικών παραπτωμάτων του παρόντος.

Όπως είναι γνωστό οι ασφάλειες επαγγελματικής ευθύνης είναι ιδιωτικές και επιβαρύνει όσους έχουν να πληρώνουν.

Τι φανερώνεται από αυτά;

Αποκλείεται σημαντικό τμήμα ανέργων, εργαζομένων λογιστών-φοροτεχνών. Στην πραγματικότητα θα έχουν δυνατότητα να ενταχθούν κατά βάση στελέχη μεγάλων εταιριών και ομίλων, πόσο μάλλον ελεγκτικών. Επιπλέον δίνει ένα ακόμα χτύπημα στην αποσύνδεση των πτυχίων από τα επαγγελματικά δικαιώματα. Αναγνωρίζει την ισοτιμία με τις αντίστοιχες τριετείς σχολές χωρών της Ε.Ε. Προοπτικά ενισχύει τη συγκέντρωση στον κλάδο των λογιστικών και ελεγκτικών εργασιών σε μεγάλους ομίλους.

-Πιστοποιημένος εκτιμητής.

Η κυβέρνηση θα έπρεπε να αναλάβει την πλήρη υποχρέωση για την εκπαίδευση και αδειοδότηση, που θα έπρεπε να γίνονται δωρεάν σε όλους τους ενδιαφερόμενους με μοναδική προϋπόθεση τον τίτλο σπουδών.

-Ψηφιακή υπογραφή.

Ακόμα μια απαράδεκτη διαδικασία με την βούλα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (ΚΥΑ 60362). Έχετε βάλει ένα ακόμα χαράτσι σε λογιστές-φοροτέχνες. Σε κάθε περίπτωση η ψηφιακή υπογραφή πρέπει να αποδίδεται δωρεάν

-Σε ό,τι αφορά τα ασφαλιστικά δικαιώματα,

Η ηγεσία του ΟΕΕ προσπάθησε να παίξει το ρόλο της συναινετικής δύναμης όταν δημοσιοποιήθηκε το κατάπτυστο σχέδιο για το ασφαλιστικό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Αρνήθηκε να συγκαλέσει τη Συνέλευση των Αντιπροσώπων για το θέμα, ενώ παζάρευε τα δικαιώματά μας, την ίδια ώρα που προσπάθησε να μπει «καπέλο» στις αγωνιστικές διαθέσεις. Το σχέδιο που ενέκρινε η πλειοψηφία της ΚΔ, ως πρόταση του ΟΕΕ για το ασφαλιστικό, είναι στην ουσία παραλλαγή του νόμου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Η εκάστοτε πλειοψηφία της ΚΔ του ΟΕΕ στήριξε τους αντιλαϊκούς-αντιασφαλιστικούς νόμους που ψηφίστηκαν από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Το ΟΕΕ πρωτοστάτησε στη δημιουργία επαγγελματικών ταμείων, ιδρύοντας το 2003 το αμαρτωλό ΕΤΑΟ (Επαγγελματικό Ταμείο Ασφάλισης Οικονομολόγων).

 

ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Η «αναρχία» στην παραγωγή που διέπει τον καπιταλισμό, η αντίφαση ανάμεσα στο συμφέρον του μεμονωμένου κεφαλαιοκράτη και σε αυτό των καπιταλιστών ως τάξης αντανακλάται και στο ζήτημα της οριοθέτησης των διάφορων επιστημονικών και τεχνικών ειδικοτήτων, καθώς και των επαγγελματικών δικαιωμάτων τους.

Η ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνικής επιδρά αντικειμενικά στον κοινωνικό καταμερισμό εργασίας.

Μπορούμε να πούμε ότι οι στόχοι της κοινοτικής πολιτικής κινούνται σε δύο παράλληλες, αλληλοσυμπληρούμενες κατευθύνσεις:

• την παραπέρα μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης στο εσωτερικό των κρατών-μελών της ΕΕ και

• την επιτάχυνση της διαδικασίας συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης της παραγωγής και του κεφαλαίου, μέσω του τομέα των υπηρεσιών.

Με βάση όλο αυτό το πλέγμα νόμων και οδηγιών της Ε.Ε. τα επαγγελματικά δικαιώματα αποσυνδέονται από τους ακαδημαϊκούς τίτλους σπουδών, επιχειρείται να προκύπτουν ως ετερόκλητο άθροισμα σκόρπιων γνώσεων και επαγγελματικής πείρας και να προϋποθέτουν μια διαδικασία διαρκούς εξεταστικού κέντρου, με όχημα τα επαγγελματικά επιμελητήρια και ενώσεις.

Από την άλλη μεριά όμως η  κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων δεν αποτελεί απάντηση στο πρόβλημα της ανεργίας ούτε βεβαίως μπορούν να ανακόψουν την αύξηση στο βαθμό συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης. Το «δικαίωμα στην υπογραφή» δεν ανοίγει τις πόρτες των εργοστασίων που κλείνουν, δε θα σώσει τον αυταπασχολούμενο από την πίεση των μονοπωλιακών ομίλων.

Τα επαγγελματικά δικαιώματα πρέπει να εξετάζονται συνδεδεμένα και με τις εργασιακές σχέσεις.

Τα επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτές τις συνθήκες αξιοποιούνται ως εργαλείο μετακύλισης της κρατικής ευθύνης στην ιδιωτική εταιρία ή στον αυτοαπασχολούμενο και παραπέρα υποβάθμισης των κρατικών υπηρεσιών ελέγχου και αδειοδότησης, συγκάλυψης της συνειδητής απουσίας προδιαγραφών και προτύπων σχετικά με την ποιότητα των εργασιών. Στην πράξη, το «δικαίωμα στην υπογραφή» σημαίνει απλώς το «δικαίωμα» στην ποινικοποίηση του επαγγέλματος, στη μετακύλιση της ευθύνης στον εργαζόμενο επαγγελματία, στην αποσιώπηση των εργοδοτικών και κρατικών ευθυνών στη σύνταξη προδιαγραφών, στους ελέγχους, στη διαδικασία αδειοδότησης κλπ.

Είναι φανερό ότι μόνο η συνολική αμφισβήτηση της πολιτικής της ΕΕ και η επιθετική διεκδίκηση του πλαισίου μιας αληθινά Ενιαίας Ανώτατης Εκπαίδευσης στο πλαίσιο της κεντρικά σχεδιασμένης παραγωγής, της λαϊκής οικονομίας, μπορεί να αποτελέσει στόχο προοπτικής για το κίνημα, τόσο στα ΑΕΙ όσο και στα ΤΕΙ, τόσο στους διπλωματούχους όσο και στους πτυχιούχους, αλλά και στους αποφοίτους των ΚΕΣ, με βασικούς άξονες:

Αντίσταση, απειθαρχία, ανυπακοή στις επιταγές της ΕΕ. Καμμιά εφαρμογή των Οδηγιών 36/2005 και 123/2006, κατάργηση όλων των νόμων και ΠΔ που ενσωματώνουν τις κοινοτικές οδηγίες στην εθνική νομοθεσία. Κατάργηση του νόμου-πλαισίου για τα ΑΕ-ΤΕΙ και των νόμων για την αξιολόγηση, τη δια βίου εκπαίδευση, το ΔΟΑΤΑΠ κλπ. Να καταργηθεί ο νόμος για τα μεταπτυχιακά.

Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση, με ένα και μοναδικό ακαδημαϊκό τίτλο ανά πραγματικό επιστημονικό αντικείμενο. Μεταπτυχιακές σπουδές που οδηγούν απευθείας σε διδακτορικό. Αναδιαμόρφωση της επαγγελματικής εκπαίδευσης στην κατεύθυνση της ίδρυσης δημόσιων, μεταλυκειακών επαγγελματικών σχολών για την κάλυψη των αναγκών της παραγωγής σε ενδιάμεσα στελέχη, με ταυτόχρονη κατάργηση των ΙΕΚ, ΚΕΚ κλπ.

Ο τίτλος σπουδών, μοναδική προϋπόθεση για την άσκηση του επαγγέλματος. Κατάργηση οποιασδήποτε μορφής εξετάσεων για την απόκτηση άδειας ασκήσεως επαγγέλματος, καθώς και κάθε άλλης μορφής πιστοποίησης επαγγελματικών προσόντων.

Με βάση τις παραπάνω γενικές αρχές διατυπώνουμε στόχους πάλης, τους οποίους καταθέτουμε στο κίνημα για διεκδίκηση, δεμένους με τους βασικούς στρατηγικούς άξονες της πρότασής μας:

• Ενσωμάτωση στο βασικό μισθό στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα των επιδομάτων μεταπτυχιακών σπουδών που προβλέπονται από τις ΣΣΕ.

• Κατάργηση των μεταπτυχιακών ειδίκευσης.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ  ΕΛΕΓΚΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ

 

Στο πλαίσιο των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, οι νέες αντικειμενικές δυνατότητες αξιοποιούνται στη διευκόλυνση της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου, στη διασφάλιση φθηνότερης εργατικής δύναμης.

Σε αυτά συνέβαλλαν οι διατάξεις της κοινοτικής οδηγίας 2005/36/ΕΚ (η οποία ενσωματώθηκε ήδη στην εθνική νομοθεσία με το ΠΔ 38/2010) και της οδηγίας 2006/123/ΕΚ, γνωστής και ως «Οδηγίας Μπολκενστάιν», που ενσωματώθηκε και αυτή στο εθνικό δίκαιο με το Ν. 3844/2010.

Στο έδαφος αυτής της πραγματικότητας, όπως διαμορφώθηκε ιστορικά τις τελευταίες δεκαετίες, έρχεται να «πατήσει» σήμερα και όλο το τελευταίο διάστημα η πολιτική της ΕΕ για την απελευθέρωση της ευρωενωσιακής αγοράς. Μέρος αυτής της διαδικασίας είναι και η ψήφιση του απαράδεκτου νόμου που προώθησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για τις ελεγκτικές εταιρίες.

Κύριο στοιχείο του νόμου είναι η ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας 2014/56, η οποία «καθορίζει τους όρους χορήγησης άδειας ασκήσεως επαγγέλματος και εγγραφής στο Δημόσιο Μητρώο των φυσικών προσώπων και οντοτήτων που διενεργούν υποχρεωτικούς ελέγχους των οικονομικών καταστάσεων των επιχειρήσεων», σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση. Το ζητούμενο της οδηγίας και του νόμου είναι η θέσπιση κοινών κανόνων στα κράτη - μέλη της ΕΕ, όσον αφορά τους ελέγχους των επιχειρήσεων και τη μεγαλύτερη δυνατή εγκυρότητα των οικονομικών αποτελεσμάτων που δημοσιοποιούν οι επιχειρήσεις, προκειμένου, όπως αναφέρεται «να βελτιωθεί η προστασία των επενδυτών».

Ο νόμος  περιέχει μέτρα που αφορούν τη χορήγηση επαγγελματικής άδειας στους Ορκωτούς Ελεγκτές Λογιστές, ενώ στρώνει το δρόμο για να ενισχυθεί η δραστηριοποίηση στην Ελλάδα πολυεθνικών ελεγκτικών εταιρειών με έδρα σε άλλες χώρες της ΕΕ, αλλά και εκτός ΕΕ. Επίσης, προβλέπεται ότι οι ελεγκτικές εταιρείες θα πρέπει να λαμβάνουν όλα εκείνα τα μέτρα για την ομαλή διεξαγωγή του ελεγκτικού έργου, δηλαδή «εργασιακή ειρήνη», αλλά και αποσύνδεση του πτυχίου από την επαγγελματική άδεια του ορκωτού λογιστή, προωθώντας την υποβάθμιση των πτυχίων και την αποσύνδεσή τους από τα επαγγελματικά δικαιώματα.

Το πρόβλημα που έχουν οι επενδυτές είναι το πού θα αξιοποιήσουν τα συσσωρευμένα κεφάλαια τους, πού θα τα επενδύσουν, ώστε να αποσπούν κάθε φορά ένα ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους. Αυτό να γίνεται, βεβαίως, χωρίς μεγάλο ρίσκο, χωρίς να έχουν μπροστά τους κίνδυνους όπως πτωχεύσεις, κανόνια, που οδηγούν στην απαξίωση μέρους του κεφαλαίου τους. Και γι’ αυτό το λόγο τούς είναι χρήσιμες οι σωστές πληροφορίες, οι αξιόπιστοι έλεγχοι των επιχειρηματικών ομίλων, αντικειμενικότητα των οικονομικών καταστάσεων που δημοσιεύονται από τις επιχειρήσεις μέσα από την περαιτέρω βελτίωση της ποιότητας των υποχρεωτικών ελέγχων οι οποίοι διενεργούνται στην ΕΕ. Και επομένως είναι μεγάλο το ενδιαφέρον τους για την εποπτεία πάνω στις ελεγκτικές εταιρείες.

Οι προηγούμενες κυβερνήσεις κατάργησαν το Σώμα Ορκωτών Λογιστών που ήταν μία υπηρεσία του Δημοσίου και στη θέση του δημιούργησαν ιδιωτικές ελεγκτικές εταιρείες.  Ο έλεγχος να ασκείται από τους ίδιους ουσιαστικά τους ελεγχόμενους, δηλαδή και από τις δύο πλευρές, τους ελεγκτές και τους ελεγχόμενους, βρίσκονται ανώνυμες εταιρείες. Παρά τις διακηρύξεις περί ενίσχυσης της ανεξαρτησίας, της αξιοπιστίας των ελέγχων, την αναβάθμιση του ρόλου του ορκωτού λογιστή, στην ουσία έχουμε την κατάργηση της ανεξαρτησίας του ελεγκτή και του ελεγκτικού έργου από τη στιγμή που ο ελεγκτής ή η ελεγκτική επιχείρηση επιλέγεται από την ίδια την ελεγχόμενη εταιρεία.

Σε 6 ελεγκτικές εταιρείες (5 από αυτές είναι παραρτήματα μεγάλων πολυεθνικών) δουλεύουν 3.200 εργαζόμενοι μέσα σε καθεστώς όπου κυριαρχούν οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης και οι μισθοί πείνας.

Η αποσύνδεση του πτυχίου από την επαγγελματική άδεια του ορκωτού λογιστή σε συνδυασμό με τις προϋποθέσεις του άρθρου 9, για τον έλεγχο των θεωρητικών γνώσεων και τα γνωστικά αντικείμενα των επαγγελματικών εξετάσεων, στην ουσία προωθούν την υποβάθμιση των πτυχίων και την αποσύνδεσή τους από τα επαγγελματικά δικαιώματα, κάτι που προβλέπεται και από τη συνθήκη της Μπολόνια.

Το ωράριο στις ελεγκτικές εταιρείες έχει γίνει λάστιχο. Ειδικά τις περιόδους που δημοσιεύονται ισολογισμοί και γενικά στις περιόδους που συσσωρεύεται η δουλειά, οι εργαζόμενοι φεύγουν και μετά τις 12 το βράδυ και δουλεύουν και τα σαββατοκύριακα. Εργαλείο που εντείνει την άγρια εκμετάλλευση των εργαζομένων είναι η «αξιολόγηση», ενώ στους όρους πρόληψης προβλέπεται ότι δύο με τρεις κακές «αξιολογήσεις» θεωρείται λόγος απόλυσης. Αιτία απόλυσης θεωρείται και η απόκτηση παιδιού, ενώ έχουν καταγραφεί και πολλές περιπτώσεις «ψυχολογικής κατάρρευσης», μέχρι και καρδιακά επεισόδια, από την μεγάλη εντατικοποίηση. Όσο για τη ΣΣΕ, αυτή δεν ισχύει από το 2010. Οι δύο μεγαλύτερες εταιρείες του κλάδου, η "Ρrice Waterhouse Cooper" και "Deloyed" ανακοίνωσαν την αύξηση του επίσημου εργάσιμου ωραρίου σε 9 ώρες.

 

ΓΙΑ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ

 

Το Ο.Ε.Ε. ως σύμβουλος του αστικού κράτους, ως μηχανισμός εξωραϊσμού και αποδοχής του εκμεταλλευτικού συστήματος, αποτελεί εργαλείο ταξικής συνεργασίας και ενσωμάτωσης.

Τον τελευταίο χρόνο, που η ανεργία χτυπάει «κόκκινο», αποκτούν χαρακτήρα χιονοστιβάδας τα προγράμματα απασχόλησης, τα οποία τείνουν να γίνουν μία από τις βασικές εισόδους των νέων στην παραγωγική διαδικασία. Ήρθαν για να μείνουν και πάνω σε αυτά οικοδομούνται νέες εργασιακές σχέσεις. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και οι δυνάμεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ προσπαθούν να τα εμφανίσουν σαν μέτρα αντιμετώπισης της ανεργίας.

Οι ίδιοι οι ηγέτες των χωρών της Ε.Ε. αναφέρουν πως στην ουσία αυτά τα χρήματα αποτελούν «παυσίπονο», ώστε να προλάβουν κοινωνικές αναταραχές. Είναι χάπι πυρόσβεσης.

Η κινητικότητα των εργαζομένων δεν είναι καινούριο φαινόμενο. Η ελευθερία κίνησης του εργατικού δυναμικού, ως μια από τις 4 ελευθερίες που προέβλεπε η Συνθήκη του Μάαστριχτ, ενίσχυε τη δυνατότητα δημιουργίας ευνοϊκών όρων για την αγορά φτηνής εργατικής δύναμης από τα μονοπώλια. Η κατεύθυνση αυτή ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο τα επόμενα χρόνια με τη Στρατηγική της Λισαβόνας.

Οι νέοι να περιπλανιούνται στα διάφορα προγράμματα ανακύκλωσης της φτώχειας και της ανεργίας για ένα χρόνο χωρίς κατώτατο μεροκάματο.

Ο όρος της «κινητικότητας» περιγράφει το βαθμό αλλαγής στον εργασιακό βίο των εργαζομένων, αποτελώντας έναν από τους πιο ισχυρούς παράγοντες ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας των επιχειρήσεων. Δεν αποτελεί μόνο στοιχείο γεωγραφικής, κλαδικής ή επιχειρησιακής μεταβολής, αλλά πλήρους απογύμνωσης από κάθε δικαίωμα που βαραίνει τις επιχειρήσεις ως κόστος. Μαζί με την κινητικότητα, εισήλθαν οι όροι της «διά βίου μάθησης», της κατάρτισης και επανακατάρτισης, της ευελφάλειας, της εργασιακής εμπειρίας κ.ο.κ.

Το κεφάλαιο και το αστικό κράτος μέσω των προγραμμάτων και των ΕΣΠΑ αξιοποιούν την αγωνία χιλιάδων νέων, που οι ίδιοι καταδικάζουν στην ανεργία, ώστε να αποδεχτούν να δουλέψουν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και μισθό. Σε αντίθεση με τους προκλητικούς χαρακτηρισμούς, που παρουσιάζουν ως «ωφελούμενους» τους ανέργους που θα εργάζονται και θα κακοπληρώνονται για 5 μήνες, οι μόνοι και οι πραγματικά ωφελούμενοι είναι οι μονοπωλιακοί όμιλοι, το αστικό κράτος, η Ε.Ε. Αυτοί…οι «ωφελούμενοι» αποκλείονται από βασικά δικαιώματα στη Σ.Σ.Ε., στην κοινωνική ασφάλιση και τους απαγορεύεται να απεργήσουν, επομένως παρεμποδίζεται και το δικαίωμα τους στη συνδικαλιστική δραστηριότητα!!!

Ο ΟΑΕΔ  και το ΟΕΕ εξελίσσονται στους επίσημους κρατικούς δουλεμπόρους.

Στην προώθηση τέτοιων προγραμμάτων ενεργοποιήθηκε και το ΟΕΕ σε συνεργασία με ΚΕΚ και Εταιρείες που συμμετέχουν ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας.

Επί της ουσίας υλοποιείται η κατεύθυνση που είχε αποφασιστεί πριν λίγους μήνες με την μελέτη για τις προοπτικές του «οικονομολογικού επαγγέλματος», που συνέταξε το Πανεπιστήμιο Πειραιά για το ΟΕΕ. Στην πράξη το ΟΕΕ μετατρέπεται σε δουλεμπορικό γραφείο εύρεσης εργασίας και εκμετάλλευσης των ανέργων οικονομολόγων.

Οι νέοι που συμμετέχουν σε αυτά τα προγράμματα, γενικότερα οι μισθωτοί οικονομολόγοι,  να συσπειρωθούν στα σωματεία τους. Οι  φορείς που τους εκπροσωπούν, το αποκούμπι και το στήριγμά τους, είναι τα συνδικάτα των εργαζόμενων, το σωματείο λογιστών και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Λογιστών (ΠΟΛ) που έχουν ταξικό προσανατολισμό. Με την αγωνιστική δράση μέσα από τα σωματείο μας μπορούμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα μας, να διεκδικήσουμε καλύτερη ζωή με βάση τις σύγχρονες ανάγκες μας. Δεν κερδίζουμε τίποτα μέσα από φορείς ΝΠΔΔ που το μόνο που κάνουν είναι εφαρμόζουν την αντεργατική νομοθεσία! Να δυναμώσουν τον αγώνα και να διεκδικήσουν συλλογικά:

-Να μην υπάρχει νέος που θα δουλεύει με μισθό κάτω από 751 ευρώ.

-Κανένας διαχωρισμός των εργαζομένων με βάση την ηλικία.

-Κατάργηση των δουλεμπορικών γραφείων, των ΚΕΚ, ΜΚΟ.

-Δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους.

-Επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους και για όλο το διάστημα της ανεργίας.

-Ουσιαστικά μέτρα προστασίας των ανέργων και των οικογενειών τους.

-Οι εργαζόμενοι στα διάφορα προγράμματα να πληρώνονται κάθε μήνα και να δικαιούνται ταμείο ανεργίας μετά το τέλος του 5μηνου.

ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΟΕΕ

 

Το ΟΕΕ ως κρατικός θεσμός πρέπει να χρηματοδοτείται αποκλειστικά από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη λειτουργία και τις δράσεις του. Σε αυτήν την κατεύθυνση να περιοριστεί η συνδρομή των μελών σε ένα συμβολικό ποσό.

Επιμένουμε στην ανάγκη κατάργησης όλων των χαρατσωμάτων για την άσκηση του επαγγέλματος, την υποχρεωτική επιμόρφωση, την υπεύθυνη δήλωση, την ηλεκτρονική υπογραφή. Οι όποιες παροχές πρέπει να δίνονται δωρεάν, ειδικά όταν αφορούν την άσκηση επαγγέλματος και ανεξάρτητα από την καταβολή της συνδρομής στο ΟΕΕ.

Η πλειοψηφία των παρατάξεων αποδέχεται  την περικοπή της χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό και το φόρτωμα της λειτουργίας του ΟΕΕ στα μέλη του και γενικότερα στους Λογιστές-Φοροτέχνες. Αποδέχονται και υλοποιούν όλες τις κατευθύνσεις για δημιουργία επαγγελματικών ενώσεων ιμάντων υλοποίησης των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων και υλοποίησης της πολιτικής που υπηρετεί τα μονοπώλια. Όλες οι δράσεις του ΟΕΕ κινούνται σε αυτήν την κατεύθυνση.

Η πλειοψηφία της εκάστοτε Κεντρικής Διοίκησης  φορτώνει το κόστος λειτουργίας του ΟΕΕ σε μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους λογιστές-φοροτεχνικούς-μελετητές. Έχει προσαρμοστεί στην γενικότερη κυβερνητική πολιτική για περικοπές των κρατικών δαπανών,  που εκφράζεται και με την εφαρμογή του «κόφτη», την περιστολή δαπανών μισθοδοσίας και την απαγόρευση προσλήψεων μόνιμου προσωπικού που είναι αναγκαίο για την διεκπεραίωση των εργασιών του ΟΕΕ. Την ίδια ώρα αυξάνει τα χαράτσια σε βάρος των συναδέλφων λογιστών-φοροτεχνικών.

Έτσι λοιπόν οι αναδιαρθρώσεις στην κρατική διοίκηση για να εξασφαλιστούν πόροι και στήριξη στους μονοπωλιακούς ομίλους, αντανακλούνται και στη λειτουργία του ΟΕΕ.

Διαφωνούμε με τον προσανατολισμό των δαπανών του προϋπολογισμού. Αξιοποιούνται για να παίζει το ΟΕΕ το ρόλο στήριξης της πολιτικής του αστικού κράτους που υπηρετεί τα μονοπώλια. Δράσεις που στηρίζουν τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις σε όλους τους τομείς, που προωθούν την ενσωμάτωση των εργαζόμενων και αυτοαπασχολούμενων οικονομολόγων στην εφαρμογή όλων αντεργατικών-αντιλαϊκών μέτρων.

Η αξιοποίηση των ΕΣΠΑ δεν υπηρετεί τις ανάγκες των εργαζόμενων και των αυτοαπασχολούμενων, αλλά τις ανάγκες κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και τις γενικότερες κατευθύνσεις για ενίσχυση της εμπορευματοποίησης σε μια σειρά τομείς.

Προτείνουμε να παρθεί απόφαση από την ΚΔ ώστε:

Για τους μακροχρόνια ανέργους να μην υπάρχει καμία επιβάρυνση για όσο διάστημα παραμένουν στην ανεργία.  Να γίνει ρύθμιση οφειλόμενων συνδρομών άνω των 5 χρόνων με διαγραφή του 50% του οφειλόμενου ποσού. Να μειωθεί κατά 1/3 το ύψος της συνδρομής για όλα τα μέλη του Ο.Ε.Ε. που είναι μισθωτοί και αυτοαπασχολούμενοι (ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ και στον ΟΑΕΕ, με μπλοκάκια μίσθωσης υπηρεσιών, ανασφάλιστοι κλπ), με ατομικό εισόδημα μέχρι 20.000€ και οικογενειακό εισόδημα μέχρι 40.000 με προσαύξηση 5.000 επιπλέον για κάθε παιδί. Στην ίδια κατεύθυνση να καταργηθεί η εισφορά για την έκδοση αδειών ασκήσεως επαγγέλματος λογιστή-φοροτέχνη-μελετητή και την αντίστοιχη υπεύθυνη δήλωση.

Απαιτούμε από την κυβέρνηση να υπογράψει την απαραίτητη ΚΥΑ για την υλοποίηση όλων των παραπάνω. Απαιτούμε την αποκλειστική χρηματοδότηση του ΟΕΕ από τον κρατικό προϋπολογισμό προκειμένου να χρηματοδοτούνται όλες οι ανάγκες λειτουργίας του, να εξασφαλιστεί το απαραίτητο προσωπικό με μόνιμη και σταθερή εργασία και να υποστηρίζεται η διοργάνωση δωρεάν επιμορφωτικών-ενημερωτικών σεμιναρίων για όλους τους οικονομολόγους, λογιστές και φοροτέχνες.

Τα σεμινάρια να είναι δωρεάν και να απευθύνονται σε όλους τους οικονομολόγους ανεξάρτητα από το αν είναι μέλη ή όχι του ΟΕΕ.

Καλούμε και νομίζουμε είναι αναγκαιότητα σήμερα η Κ.Δ. να κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες έτσι ώστε να μετατραπούν  σε συμβάσεις αορίστου χρόνου με πλήρη εργασιακά και μισθολογικά δικαιώματα για όλους τους υπαλλήλους που απασχολούνται στην Κεντρική Υπηρεσία του ΟΕΕ καθώς και στα τοπικά παραρτήματα που δεν έχουν μόνιμη σύμβαση εργασίας.

Για τις επιστημονικές ημερίδες.

Πίσω από τις επιστημονικές και επαγγελματικές ομάδες δεν μπορεί να κρυφτεί το κύριο: ότι η επιστήμη έχει ταξικότητα και πολιτικό περιεχόμενο. Δεν είναι ανεξάρτητη και δήθεν αντικειμενική, πάνω από τάξεις και ταξικά συμφέροντα, έξω από το πεδίο της ταξικής πάλης. Από αυτή την άποψη επαναφέρουμε το ζήτημα σε όλες τις ημερίδες και τις ομάδες να καλούνται να παρέμβουν εκπρόσωποι των παρατάξεων και των κομμάτων επίσημα. Στην ίδια κατεύθυνση να φιλοξενούνται άρθρα κομμάτων και παρατάξεων στο περιοδικό.

 

Με βάση τις θέσεις μας η ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ καταψηφίζει τον προτεινόμενο προγραμματισμό δράσης. Καταθέτει στα πρακτικά τις θέσεις της.

Η ΔΠΚ-Ο δεν περιορίζει τη δράση της στα όργανα του ΟΕΕ. Μαζί και μέσα από τα ταξικά σωματεία, το ΠΑΜΕ και την ΠΑΣΕΒΕ συμβάλλει για την οργάνωση των εργαζόμενων οικονομολόγων στο εργατικό-λαϊκό κίνημα υιοθετώντας αιτήματα που απαντούν στις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες. Αγωνιστική στάση και κοινή δράση μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων, συμπόρευση με τους εργαζόμενους άλλων κλάδων, δράση ενάντια στην πολιτική που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τους θεσμούς που τα υπηρετούν.

 

Τελευταία Ενημέρωση (Τετάρτη, 15 Φεβρουάριος 2017 11:54)