Διακύρηξη Πανεπιστημονικής


8SEL_PANEPIST_OIKONOMOLOGOI_low

Συνδεδεμένοι χρήστες
Έχουμε 73 επισκέπτες συνδεδεμένους

PostHeaderIcon O ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΟΣΑ

 

Από το Ριζοσπάστη

Σύμφωνα με την πρόσφατη εξαμηνιαία έκθεση του ΟΟΣΑ η παγκόσμια οικονομία θ' αναπτυχθεί φέτος με ρυθμό 2,7% και κατά 3,6% το 2014, ενώ τον περασμένο Μάη ο ΟΟΣΑ προέβλεπε ανάπτυξη 3,1% το 2013 και 4% το 2014.«Αναθεωρήσαμε επί τα χείρω τις προβλέψεις μας για πολλούς λόγους, αλλά ο σημαντικότερος είναι η επιβράδυνση της ανάπτυξης στις αναπτυσσόμενες χώρες», εξήγησε στο «Ρόιτερς» ο επικεφαλής οικονομολόγος του ΟΟΣΑ, Πιερ Κάρλο Πάντοαν, ενώ σ' αυτήν επιδρούν η επιβράδυνση του εμπορίου και οι υποτονικές επενδύσεις, όπως είπε, σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Καθημερινής». Σύμφωνα με τον ίδιο οικονομολόγο, «η αμερικανική οικονομία αναπτύσσεται, αλλά οι ΗΠΑ πρέπει να σοβαρευτούν όσον αφορά τα δημοσιονομικά τους. Η Ευρωζώνη επιστρέφει στην ανάπτυξη, αλλά με πολύ ασθενικό ρυθμό και η Ιαπωνία αναπτύσσεται ταχύτερα, όμως το ερώτημα είναι αν η ανάπτυξή της είναι βιώσιμη».

Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ η ομοσπονδιακή κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) θα πρέπει να αρχίσει τον σταδιακό περιορισμό της ποσοτικής χαλάρωσης το 2014, καθώς θα ενισχύεται η ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας. Εκτιμούν δε ότι η αμερικανική οικονομία θ' αναπτυχθεί με ρυθμό 1,7% το 2013, ενώ του χρόνου οι ΗΠΑ φαίνεται ότι θα γίνουν και πάλι η ατμομηχανή της παγκόσμιας οικονομίας, διότι προβλέπεται ότι θ' αναπτυχθούν με ρυθμό 2,9%, επίδοση που έχουν να επιτύχουν από το 2005.

 

Ο ΟΟΣΑ περιγράφει ως σοβαρή απειλή για την παγκόσμια οικονομία ενδεχόμενη αδυναμία του αμερικανικού Κογκρέσου να αυξήσει το ανώτατο όριο δανεισμού των ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους θα έπρεπε να καταργηθεί το ανώτατο όριο χρέους. Θυμίζουμε ότι αυτό ήταν αιτία κόντρας Δημοκρατικών - Ρεπουμπλικάνων και μέχρι να επέλθει συμβιβασμός έκλεισαν οι δημόσιες υπηρεσίες στις ΗΠΑ περίπου για ένα μήνα.

Η Ευρωζώνη προβλέπεται ότι το 2014 θ' αναπτυχθεί με ρυθμό 1% (η Κομισιόν προβλέπει 1,1%), ωστόσο ο ΟΟΣΑ περιγράφει την ανάκαμψη ως άνιση μεταξύ των 17 κρατών - μελών, ενώ βασικά χαρακτηριστικά της θα είναι η πολύ υψηλή ανεργία και ο ασθενικός πληθωρισμός. Η Γερμανία προβλέπεται ότι θ' αναπτυχθεί με ρυθμό 1,7% του ΑΕΠ το 2014, από 0,5% το 2013, ενώ η Γαλλία εκτιμάται ότι θ' αναπτυχθεί με ρυθμό 1% του ΑΕΠ. Παράλληλα, ο ΟΟΣΑ καλεί την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να εξετάσει την πιθανότητα ν' αγοράσει κρατικά και εταιρικά ομόλογα προκειμένου η Ευρωζώνη να μην πέσει στην παγίδα του αποπληθωρισμού.

Ο ΟΟΣΑ καλεί, επίσης, την κυβέρνηση της Γερμανίας να στηρίξει την «εξισορρόπηση» των εμπορικών ισοζυγίων ανάμεσα στα κράτη της ΕΕ. Είναι η γνωστή κόντρα, των ΗΠΑ, του ΔΝΤ, των κρατών - μελών του Νότου της ΕΕ, με τη Γερμανία για τα πλεονάσματά της, που, όπως λένε, εμποδίζουν την ανάκαμψη του Νότου.

Ας δούμε, λοιπόν, ορισμένα χαρακτηριστικά ζητήματα της εξέλιξης της καπιταλιστικής οικονομίας διεθνώς, αλλά και στα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη και κέντρα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΟΟΣΑ.

Ορισμένες επισημάνσεις

Το πρώτο ζήτημα είναι η ανησυχία για τις δυνατότητες αντιμετώπισης της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και της εξόδου απ' αυτήν σε όφελος του κεφαλαίου διεθνώς.

Ο ΟΟΣΑ εκτιμά ότι «οι ανεπτυγμένες οικονομίες δεν είναι σε θέση ν' αντισταθμίσουν τις απώλειες των αναπτυσσόμενων».

Το δεύτερο ζήτημα, όχι βεβαίως σε σημασία (κανένα από τα ζητήματα αυτά δεν είναι ήσσονος σημασίας συγκριτικά με άλλα), είναι η εκτίμηση για τις απώλειες των αναπτυσσόμενων οικονομιών. Αυτή η εκτίμηση σημαίνει ότι έχουν μεγάλη επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης μετά από περίπου 12 χρόνια ανάπτυξης. Πράγματι, το 1998-2000, η Ρωσία, η Βραζιλία, η Αργεντινή, η Τουρκία, άλλες καπιταλιστικές οικονομίες της Ασίας, οι επονομαζόμενες και «Ασιατικές Τίγρεις», πέρασαν βαθιά καπιταλιστική οικονομική κρίση. Οι ρυθμοί αύξησης του ΑΕΠ (έτσι μετρούν την ανάπτυξη) έφτασαν στη συνέχεια μέχρι και στο 8%. Τώρα ξαναπέφτουν γύρω στο 2%-3%. Μόνο που αυτά είναι ανησυχητικά σημάδια για νέα κρίση. Ετσι κι αλλιώς ο κύκλος από την ανάπτυξη ξαναπερνά στην κρίση. Ο ΟΟΣΑ προειδοποιεί λοιπόν λέγοντας ότι «οι ανεπτυγμένες οικονομίες δεν είναι σε θέση ν' αντισταθμίσουν τις απώλειες των αναπτυσσόμενων». Γιατί αν θεωρεί «ατμομηχανή» τις ΗΠΑ με ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ 2,9%, και με την Ευρωζώνη να καταγράφει 1%, ενώ οι «αναπτυσσόμενες οικονομίες» βρίσκονται σε αρκετά μεγάλους ρυθμούς υποχώρησης, αυτό σημαίνει ότι η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία συνεχίζει να βολοδέρνει στη δίνη της κρίσης. Η ανάπτυξη θα είναι συνολικά αναιμική στις οικονομίες που βρίσκονται στην έξοδο, αλλά η κρίση σε άλλες θα έχει συνολικά αρνητική επίδραση.

Το τρίτο ζήτημα είναι οι άλλες δύο αιτίες τις οποίες αναδεικνύει ο ΟΟΣΑ ως παράγοντες επίδρασης στην πορεία της καπιταλιστικής οικονομίας, «η επιβράδυνση του εμπορίου και οι υποτονικές επενδύσεις». Οταν υπάρχει συγχρονισμένη κρίση σε πολλές καπιταλιστικές οικονομίες και μάλιστα ισχυρών κρατών, αυτό επιδρά αρνητικά στο εμπόριο. Αλλωστε, αυτό έχει διαπιστωθεί και με τη μείωση των εξαγωγών της Κίνας. Ταυτόχρονα, η διαπίστωση για «υποτονικές επενδύσεις» δείχνει ότι η ανάκαμψη από την κρίση δεν έρχεται. Η έξοδος από την κρίση σε όφελος του κεφαλαίου απαιτεί επενδύσεις. Αυτός είναι και ο δείκτης ότι ο οικονομικός κύκλος περνά στην ανάκαμψη. Αυτό δείχνει επίσης ότι υπερσυσσωρευμένα κεφάλαια δυσκολεύονται να βρουν διέξοδο.

Υποδείξεις με λεπτές ισορροπίες

Την ίδια ώρα ο ΟΟΣΑ κάνει και ορισμένες υποδείξεις. Καταρχήν φαίνεται ότι προτρέπει σε ένα μείγμα πολιτικής διαχείρισης της κρίσης που μοιάζει μ' αυτό των ΗΠΑ και αυτό φαίνεται από τις υποδείξεις στη Γερμανία με το μεγάλο πλεόνασμα και την αυστηρή δημοσιονομική πολιτική. Οι ΗΠΑ για την αντιμετώπιση της κρίσης τύπωσαν χρήμα. Ουσιαστικά αυτό προτείνει εμμέσως πλην σαφώς και ο ΟΟΣΑ για την Ευρωζώνη. Η Fed, επίσης, αγόραζε ομόλογα, που σημαίνει ότι έδινε ρευστό στην αγορά. Το κόψιμο χρήματος και τα ομόλογα συνδέονται επίσης. Ο ΟΟΣΑ προτείνει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να κάνει το ίδιο με τη Fed. Είναι αυτό που χαρακτηριστικά έγραψε αρθρογράφος της «Καθημερινής»:

«Οι συστάσεις του ΟΟΣΑ εμπίπτουν όλες στην κατηγορία Μην Κουνηθεί Κανείς Και Πέσουμε: "Οσοι τυπώνετε μη σταματήσετε, όσοι δεν τυπώνετε, για να αρχίζετε..."». Εννοεί τύπωμα χρήματος. Διαφορετικά, όπως εκτιμά και έτσι είναι στην καπιταλιστική οικονομία, «την επόμενη φορά που η αμερικανική Fed θα κάνει έστω νύξη για λιγότερα "φρέσκα" δολάρια, το ξένο κεφάλαιο θα φύγει από τις χώρες σας πιο γρήγορα». Γιατί το λέει αυτό και το εκτιμά μάλιστα ως συνέπεια στις λεγόμενες «αναπτυσσόμενες οικονομίες»; Μα γιατί το τύπωμα χρήματος ωθεί στην υποτίμησή του, ενώ η μείωση τυπώματος συμβάλλει στην ανατίμησή του. Αυτό το συνδυάζει επίσης με τη μείωση της αγοράς ομολόγων από τη Fed. Αυτά τα δύο μαζί συμβάλλουν στην προσέλκυση κεφαλαίων στις ΗΠΑ και στις εξαγωγές τους από άλλα καπιταλιστικά κράτη, ακόμη και από την Ευρωζώνη. Με δεδομένη βεβαίως την εκτίμηση ότι η οικονομία των ΗΠΑ μπαίνει σε μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης. Τα οποία τα συμφέρει να επενδύσουν στις ΗΠΑ, αφού περνά στην ανάκαμψη. Γι' αυτό ο ΟΟΣΑ κάνει την υπόδειξη ότι «η Fed θα πρέπει να αρχίσει τον σταδιακό περιορισμό της ποσοτικής χαλάρωσης το 2014, καθώς θα ενισχύεται η ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας».

Ηδη, στην εξαμηνιαία έκθεσή της η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανησυχεί για το ενδεχόμενο μείωσης της αγοράς ομολόγων από τη Fed, προειδοποιώντας ότι αυτό θα πλήξει τις λεγόμενες αναδυόμενες οικονομίες, αλλά και την Ευρωζώνη. Φοβάται ότι η «σκλήρυνση της νομισματικής πολιτικής στις ΗΠΑ επηρεάζει τις αγορές», δηλαδή τα χρηματοπιστωτικά συστήματα, τις τράπεζες. Ουσιαστικά φοβάται την αρνητική για το ευρώ επίδραση στη σχέση ευρώ - δολαρίου.

Επίσης, μιλά για την κατάργηση του ανώτατου ορίου εξωτερικού δανεισμού και χρέους στις ΗΠΑ, ακριβώς για να μπορεί το κράτος να συμβάλει με κεφάλαια στις επενδύσεις, ενισχύοντας τους μονοπωλιακούς ομίλους. Ταυτόχρονα, η αποχώρηση ξένου κεφαλαίου από τις αναπτυσσόμενες οικονομίες, που ήδη γίνεται, έχει σχέση με τη μεγάλη επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης. Επίσης, στην υπόθεση «τύπωμα χρήματος» αντιδρά η Γερμανία. Ο πρόεδρος της Bundesbank (κεντρική τράπεζα Γερμανίας), Γενς Βάιντμαν, αντέδρασε άμεσα στην προτροπή, λέγοντας ότι το τύπωμα χρήματος δε φέρνει ανάπτυξη. Εδώ εδράζονται επίσης οι ανταγωνισμοί ΗΠΑ - Γερμανίας στη διεθνή αγορά, που αντανακλούν στον ανταγωνισμό δολαρίου - ευρώ, στον εμπορικό ανταγωνισμό (και στον μεταξύ τους και διεθνώς), αλλά κυρίως στις εξαγωγές κεφαλαίου και πώς εξασφαλίζονται καλύτερες δυνατότητες για μεγαλύτερα μερίδια ανάμεσα στα μονοπώλια των ΗΠΑ και της Γερμανίας (και διεθνώς και μεταξύ τους).

Υπάρχει ένα ακόμη ζήτημα σχολιασμού, αυτό που για την Ευρωζώνη εντοπίζει ως ζήτημα «αποπληθωρισμού» και την καλεί να πάρει μέτρα αντιμετώπισής του. Εδώ εκφράζει τους φόβους για παρατεταμένη έλλειψη ρευστότητας κεφαλαίων στην αγορά, επομένως και συνέχιση της κρίσης, επειδή χωρίς ρευστότητα επενδύσεις δε γίνονται, άρα δε θα υπάρξει ανάκαμψη. Αλλωστε, οι προβλέψεις του ΟΟΣΑ είναι για αναιμική ανάκαμψη με κινδύνους για τις καπιταλιστικές οικονομίες των κρατών - μελών. Ακόμη και η οικονομία της Γερμανίας έχει αναιμική ανάκαμψη.

Οι αντιφάσεις και η προοπτική

Τέλος, οι εκτιμήσεις του ΟΟΣΑ αναδεικνύουν τις αξεπέραστες αντιφάσεις του καπιταλισμού. Για παράδειγμα, από τη μια προτρέπουν σε τύπωμα χρήματος, αντιμετώπιση του «αποπληθωρισμού», από την άλλη μιλούν για αναγκαιότητα μείωσής του. Εκτιμούν ότι η Ιαπωνία αναπτύσσεται ταχύτερα, αλλά αμφισβητούν το ότι η ανάπτυξή της είναι βιώσιμη. Είναι οι αντιφάσεις της αναρχίας στην καπιταλιστική παραγωγή. Οι αντιφάσεις που προκύπτουν από την τεράστια κοινωνικοποίηση της παραγωγής και την καπιταλιστική ιδιοποίηση των αποτελεσμάτων της. Σ' αυτό εδράζεται η οικονομική κρίση, εδώ και η αιτία της. Για να εξαλειφθεί πρέπει να εξαλειφθεί αυτή η αντίθεση.

Οι εκτιμήσεις και υποδείξεις του ΟΟΣΑ δείχνουν τις τάσεις, αλλά ταυτόχρονα εκφράζουν τους οξύτατους ανταγωνισμούς, με αφορμή το μείγμα πολιτικής διαχείρισης της κρίσης, ιδιαίτερα την κόντρα στην πολιτική της Ευρωζώνης και πιο ειδικά της Γερμανίας. Ενυπάρχουν και στις εκτιμήσεις για τις λεγόμενες αναπτυσσόμενες οικονομίες και στις υποδείξεις για την αντιμετώπιση της κρίσης για όλες τις οικονομίες. Είναι αντικειμενική κατάσταση στον καπιταλισμό. Ετσι λειτουργεί ο καπιταλισμός και δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά. Βεβαίως, η κατάσταση παραμένει δύσκολη στη διαχείριση της κρίσης, γεγονός που θα οξύνει τους ανταγωνισμούς και τη διαπάλη ανάμεσα στα μονοπώλια, αλλά και στα καπιταλιστικά κράτη, στο έπακρο. Για το ποια μονοπώλια θα βγουν πιο ισχυρά στη διεθνή αγορά, για τις συμμαχίες μεταξύ τους, κόντρα στους ανταγωνιστές τους, και εδώ βγαίνουν μαχαίρια μεταξύ τους και μεταξύ των ισχυρών καπιταλιστικών κρατών και κέντρων. Σε μια παγκόσμια οικονομία που δε δείχνει να ανακάμπτει. Οι συνθήκες δουλειάς και ζωής για την εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα θα γίνονται αφόρητες, ολοένα μεγαλύτερα τμήματά τους θα εξωθούνται σε σχετική και απόλυτη εξαθλίωση.

Ολη αυτή η πραγματικότητα που ομολογούν οι διεθνείς καπιταλιστικοί οργανισμοί, όπως ο ΟΟΣΑ, αποκαλύπτει τα αδιέξοδα του καπιταλισμού, την περιδίνησή του μέσα στις αξεπέραστες αντιφάσεις του, δείχνει ότι ήδη έχει φάει προ πολλού τα ψωμιά του. Οτι είναι εποχή της αντικατάστασής του από μια κοινωνία όπου είναι αναγκαία και επίκαιρη η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, που με τον κεντρικό σχεδιασμό και τον εργατικό έλεγχο θα βάλει στην υπηρεσία του λαού την οικονομία, που θα αναπτύσσεται χωρίς κρίσεις και αποκλειστικά σε όφελός του. Ο σοσιαλισμός είναι αναγκαίος, ώριμος και επίκαιρος. Αλλά αυτό απαιτεί να πάρει η εργατική τάξη την εξουσία στα χέρια της μαζί με τους συμμάχους της.


 

 

 

 

 

PostHeaderIcon ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

 

Από το Ριζοσπάστη


Η Ελλάδα προσελκύει επενδύσεις, διατείνεται το μέρος του αστικού Τύπου που υποστηρίζει την κυβέρνηση. Για να το τεκμηριώσει αναφέρει χαρακτηριστικά παραδείγματα: «Coca - Cola», «Nokia», «Delhaize», Αμερικανοί και Αραβες που συμμετέχουν στις «επενδυτικές ομάδες» και ενδιαφέρονται για τον Αστέρα Βουλιαγμένης, η COSCO σχεδιάζει νέες δραστηριότητες σε συνεργασία με «Hewlett - Packard» και «Huawei» κ.λπ. Η πολιτική της κυβέρνησης διώχνει επενδύσεις και διαλύει τη βιομηχανία της χώρας, υποστηρίζει το μέρος του Τύπου που υποστηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα που αξιοποιούν είναι της ΒΙΟΧΑΛΚΟ (του Στασινόπουλου), την πολιτική της κυβέρνησης για το Φάρμακο που «υπονομεύει την εγχώρια φαρμακοβιομηχανία», ενώ υποστηρίζουν ότι κερδισμένοι από την πολιτική της κυβέρνησης είναι οι «κρατικοδίαιτοι» και «διαπλεκόμενοι» επιχειρηματίες.

Είναι προφανές ότι η αντιπαράθεση γίνεται πάνω σε ένα κοινό έδαφος: Την προσπάθεια ανόρθωσης της καπιταλιστικής οικονομίας της Ελλάδας, τη στήριξη δηλαδή της καπιταλιστικής ανάκαμψης ως μονόδρομου για την έξοδο από την κρίση. Ανάκαμψη όμως που προϋποθέτει την υιοθέτηση της στρατηγικής του κεφαλαίου για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, η οποία στην πράξη σημαίνει τσακισμένα εργατικά δικαιώματα.

Είναι σίγουρο ότι το κάθε κεφάλαιο, κάθε μονοπωλιακός όμιλος κινείται με κριτήριο το πώς θα εξασφαλίσει προνομιακή θέση σε βάρος των ανταγωνιστών του, πώς θα έχει όσο το δυνατό μεγαλύτερο μερίδιο στην κερδοφορία. Με αυτό το κριτήριο ανοίγουν και κλείνουν επιχειρήσεις, γίνονται ή δε γίνονται επενδύσεις. Διαφορετικό κριτήριο δεν υπάρχει.

Η αστική διαχείριση, η πολιτική που ασκεί κάθε φορά η αστική κυβέρνηση μπορεί να διευκολύνει ή να δυσκολεύει αυτήν την κινητικότητα κεφαλαίων. Κάθε βεβαίως κεφάλαιο κάνει κουμάντο για τον εαυτό του, ενώ η αστική κυβέρνηση προσπαθεί να κάνει κουμάντο συνολικά για τους καπιταλιστές ως τάξη. Εδώ εκδηλώνονται αντιθέσεις και ανταγωνισμοί σε σχέση με τις προτεραιότητες που πρέπει να έχει η κυβερνητική πολιτική. Σε κάθε περίπτωση η προσέλκυση ή μη επενδύσεων γίνεται με όρους στήριξης της καπιταλιστικής ζούγκλας, που γίνεται όλο και πιο άγρια και στην οποία μόνιμο θύμα είναι οι εργαζόμενοι.

Ολη λοιπόν αυτή η φιλολογία αποσκοπεί στο να παραμείνουν οι εργαζόμενοι εγκλωβισμένοι σε ένα ψεύτικο για τα δικαιώματα και τις ανάγκες τους δίλημμα: Ποια πλευρά, ποιες προτεραιότητες στην καπιταλιστική ανάπτυξη θα πρέπει να στηρίξουν. Να παραμείνουν εγκλωβισμένοι στην ψευδαίσθηση ότι η επίλυση των οξυμένων λαϊκών προβλημάτων θα έρθει επαναλαμβάνοντας το φαύλο κύκλο: καπιταλιστική ανάπτυξη - κρίση, την αυταπάτη ότι μπορεί να υπάρξει καπιταλιστική ανάπτυξη που θα εξασφαλίσει διευρυμένα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και δε θα φέρει την κρίση.

Η διέξοδος για τους εργαζόμενους βρίσκεται στην έξοδο από το φαύλο κύκλο της κρίσης, με την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, τον κεντρικό σχεδιασμό, την ανάπτυξη με σκοπό τη διευρυμένη ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών.

Τελευταία Ενημέρωση (Παρασκευή, 29 Νοέμβριος 2013 12:35)

 

PostHeaderIcon ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΔΠΚ-Ο ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ "ΘΡΙΛΕΡ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ

Η ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ θεωρεί εκ των ουκ ανευ αναγκαία και…αναμενόμενη την παράταση που δόθηκε για την υποβολή των συγκεντρωτικών καταστάσεων. Θα ήταν παράλογη και καταδικαστέα οποιαδήποτε ενέργεια επιβολής προστίμων από την κυβέρνηση στην περίπτωση που δεν δινόταν η χρονική παράταση.

Οι μισθωτοί και αυτοαπασχολούμενοι λογιστές-φοροτέχνες σηκώνουν καθημερινά αβάσταχτα βάρη από τα προβλήματα στο ηλεκτρονικό σύστημα, την κατάσταση στις ΔΟΥ, την συνεχή πίεση από τα μέτρα της κυβέρνησης. Τα πρόστιμα που ενδεχόμενα θα επιβάλλονται στους πελάτες, εκ των πραγμάτων θα μετακυλίονται στους λογιστές-φοροτέχνες. Αυτή η κατάσταση οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην εργασιακή-εισοδηματική επιδείνωση της θέσης των μισθωτών και των αυτοαπασχολούμενων. Αποτελούν συνέπειες της αντιλαϊκής πολιτικής των κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, της εφαρμογής των οδηγιών της Ε.Ε. και όλων των νομικών διατάξεων για το επάγγελμα Λογιστή-Φοροτέχνη, την προώθηση του αντιδραστικού Κώδικα Δεοντολογίας που αναγορεύει σε συνυπεύθυνους μισθωτούς και μικρούς ελευθεροεπαγγελματίες λογιστές.

Η ουσία ποια είναι τελικά; Είναι ότι με την ιδιωτικοποίηση του φορολογικού ελέγχου, τη συρρίκνωση των ΔΟΥ και τη λεγόμενη απελευθέρωση του επαγγέλματος, διευκολύνεται η συγκέντρωση του κύριου όγκου των φοροτεχνικών και λογιστικών εργασιών σε μεγάλες λογιστικές-ελεγκτικές-  συμβουλευτικές εταιρείες. Για να γίνει αυτό πρέπει να εκτοπιστούν σταδιακά οι δεκάδες χιλιάδες μικρών και αυτοαπασχολούμενων επαγγελματιών και να φθηνύνει η αξία της εργατικής δύναμης μισθωτών ελεγκτών και λογιστών. Μόνο έτσι θα εξασφαλιστεί η κερδοφορία τους.

Με αφορμή και αυτό το γεγονός αναπτύχθηκε ολόκληρη «σπέκουλα» από διάφορες παρατάξεις στο Ο.Ε.Ε., που, ανεξάρτητα από την εξέλιξή της υπόθεσης, είχε ως μοναδικό στόχο την εκδούλευση των συνάδελφων για ψηφοθηρικούς λόγους.

Η ΠΟΦΕΕ έσπευσε να προαναγγείλει την παράταση προκειμένου να αυτοπαρουσιαστεί ως ο ικανός εκπρόσωπος των λογιστών-φοροτεχνών, που ασκεί πίεση στην κυβέρνηση, ενώ στο τέλος ευχαρίστησε και έπλεξε το εγκώμιο της. Από την άλλη η ΕΣΚΟ του ΛΑΟΣ (πρώην ΕΠΟ) έσπευσε και αυτή με τη σειρά της να υποβάλει αίτημα  στην κυβέρνηση (λείπει ο Μάρτης από την Σαρακοστή;;;), μπας και φανούν αυτοί σαν οι μόνοι προασπιστές των λογιστών-φοροτεχνών.

Κρύβουν όμως την αλήθεια. Κι οι δύο παρατάξεις είναι δεκανίκια των ΔΗΚΙΟ-ΠΑΣΚΟ στην Κ.Δ. και διαγκωνίζονται για την εφαρμογή των αντιλαϊκών διατάξεων που πλήττουν μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους οικονομολόγους.

Αυτή, όμως, που…σπάει τα ταμεία της υποκρισίας για τα πρόστιμα και τα επαγγελματικά δικαιώματα, είναι η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ, η ΣΥΝ.ΑΡ.Ο. (πρώην ΣΕΠΟ). Η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ στην Κ.Δ. του Ο.Ε.Ε. στηρίζει τον Κώδικα Δεοντολογίας για λογιστές-φοροτέχνες που μεταξύ άλλων επιβάλει ποινές και πρόστιμα. Υποστήριξε την οδηγία 2006/43, το ν. 3842/2010 για την πιστοποίηση, που είναι κρίκοι στην αποσύνδεση του πτυχίου από τα επαγγελματικά δικαιώματα και την «απελευθέρωση» του επαγγέλματος προς όφελος των μονοπωλιακών ομίλων. Τώρα καμώνεται ότι καταγγέλλει, αλλά μόνο τα μνημόνια (λές και τα προηγούμενα από τα μνημόνια νομοθετήματα ήταν φιλολαϊκά!!!), εξωραΐζοντας την Ε.Ε. και υπερασπίζοντας την αντιλαϊκή νομοθεσία της.

Το συγκεκριμένο γεγονός επιβεβαιώνει και στην πράξη την στάση της ΔΠΚ-Ο. Μόνο η ΔΠΚ-Ο καταδίκασε, καταψήφισε, αποκάλυψε αυτές τις αντιδραστικές αλλαγές που υπηρετούν τους μεγάλους καπιταλιστικούς ομίλους. Μόνο η ΔΠΚ-Ο κάλεσε σε οργανωμένο αγώνα για να μην περάσουν.

Ακόμα αξίζει να υπενθυμίσουμε αυτά που ορισμένοι υποκρίνονται ότι δεν θυμούνται:

- Ο άδικος και αντιλαϊκός φορολογικός νόμος 3842/2010, εκτός των άλλων, προανήγγειλε την  καθιέρωση της «Πιστοποίησης» των Φοροτεχνών Λογιστών. Με την καθιέρωση της πιστοποίησης η μεγάλη μάζα αυτοαπασχολούμενων μικροεπαγγελματιών φοροτεχνών  λογιστών  οδηγείται σταδιακά σε αφανισμό αφού δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί στα κριτήρια και τους περιορισμούς που θα επιβληθούν (π.χ. ελάχιστη υποδομή, απασχολήσιμο προσωπικό, κάλυψη ασφαλιστικού κινδύνου πελατών και Δημοσίου, κυρώσεις  κλπ). Στην πλειοψηφία τους προορίζονται να επανδρώσουν τις στρατιές  των χιλιάδων φθηνών ευέλικτων εργαζόμενων που καθημερινά βιώνουν την εργασιακή περιπλάνηση. Οι δυνάμεις της Συναίνεσης και του Ευρωμονόδρομου στο Οικονομικό Επιμελητήριο (ΔΗΚΙΟ, ΠΑΣΚΟ, ΑΚΙΟΕ, ΣΕΠΟ) και η συντεχνία της   δεν αντέδρασαν στην αντιδραστική ρύθμιση. Στο σύνολό τους, αυτές οι δυνάμεις εισηγήθηκαν στην κυβέρνηση την καθιέρωση της πιστοποίησης.

- Προκειμένου να εφαρμοστεί η «Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ε.Ε.» που αφορά την «απελευθέρωση» στην παροχή υπηρεσιών, και να εξασφαλιστεί η ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων, υπηρεσιών και κεφαλαίων στην ΕΕ κατά πως ορίζει η συνθήκη του Μάαστριχτ, πραγματοποιήθηκε, με μια σειρά νομοθετικές ρυθμίσεις, εναρμόνιση της εθνικής με την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Σε αυτά τα πλαίσια και σε εφαρμογή των διατάξεων του ν. 3919/2011 «Αρχή της επαγγελματικής ελευθερίας, κατάργηση αδικαιολόγητων περιορισμών στην πρόσβαση και άσκηση επαγγελμάτων», καταργήθηκε για τις Ανώνυμες Εταιρείες η απαίτηση της κατοχής άδειας άσκησης επαγγέλματος Λογιστή-Φοροτέχνη από τους μετόχους που εκπροσωπούν την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας (Αρθρο 10, παρ. 2, εδάφιο 2). Είναι τεράστια η ευθύνη των άλλων δυνάμεων στο Ο.Ε.Ε., κυβερνητικών και του Ευρωμονόδρομου, που όλα αυτά τα χρόνια έβαλαν πλάτη. Οι ίδιες δυνάμεις αποδέχθηκαν αρχικά την ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της οδηγίας 2006/43 για τον ελεγκτή που υποβαθμίζει τα ακαδημαϊκά πτυχία και απαξιώνει την εργατική δύναμη του μισθωτού επιστήμονα.

-Το Προεδρείο του ΟΕΕ (ΔΗΚΙΟ, ΠΑΣΚΟ και ΠΟΦΕΕ) με τη σύμφωνη γνώμη και βοήθεια των ΑΚΙΟΕ και ΣΕΠΟ-ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε στη διασύνδεση του μητρώου μελών του ΟΕΕ και λογιστή-φοροτεχνικού με το ΤΑXIS. Η απόφαση αυτή ήταν συνέχεια της  επιβολής της πιστοποίησης και ηλεκτρονικής υπογραφής, που φορτώνει με μεγάλες ευθύνες τους φοροτέχνες-λογιστές, απαλλάσσοντας το κράτος και τις επιχειρήσεις από την ευθύνη που τους αναλογεί, και λειτουργεί ως βασικός μοχλός στη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κλάδου.

-Η  πλειοψηφία του Ο.Ε.Ε. (ΔΗΚΙΟ, ΠΑΣΚΟ, ΠΟΦΕΕ) με την παρότρυνση της ΑΚΙΟΕ και τη συναίνεση της ΣΕΠΟ, παρά και ενάντια στις εκκλήσεις της ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Λογιστών προχώρησε, στα πλαίσια του νέου φορολογικού νόμου, στην κοινοποίηση στο  TAXIS NET μόνο εκείνων των λογιστών-φοροτεχνών που ήταν οικονομικά τακτοποιημένοι, εξαιρώντας όσους δεν είχαν ενδώσει στον εκβιασμό των ετήσιων ληστρικών ανανεώσεων, δημιουργώντας στις σημερινές συνθήκες τεράστιο πρόβλημα σε χιλιάδες συναδέλφους.

Ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματα του!

 

PostHeaderIcon ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ

Από το Ριζόσπαστη

Ο στόχος της τροπολογίας της κυβέρνησης για το Φάρμακο δεν είναι, όπως διατείνεται, να εξασφαλίσει φθηνά φάρμακα για το λαό. Εντάσσεται στο πλαίσιο της γενικότερης προσπάθειας μείωσης της κρατικής δαπάνης για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, που περιλαμβάνει άγριες περικοπές και την επιβάρυνση των λαϊκών στρωμάτων για μια σειρά από παροχές σε φάρμακα, εξετάσεις, νοσηλεία κ.λπ. Με αυτές και άλλες περικοπές, η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη θα διαμορφωθεί από τα 5,3 δισ. ευρώ το 2009 στα 2 δισ. ευρώ το 2014. Συνολικά, οι δαπάνες Υγείας του τακτικού προϋπολογισμού θα διαμορφωθούν σε 4,361 δισ. ευρώ το 2014, έναντι 5,434 δισ. ευρώ το 2013. Είναι, δηλαδή, μειωμένες κατά 19,7%.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση από τη σκοπιά των πραγματικών λαϊκών συμφερόντων. Η κριτική του στην κυβερνητική τροπολογία ταυτίζεται με μερίδα των φαρμακοβιομηχάνων, που διεκδικούν να διατηρήσουν ή να αυξήσουν το μερίδιό τους στην αγορά του Φαρμάκου. Η στάση του είναι αποτέλεσμα της αποδοχής του φάρμακου ως εμπορεύματος που παράγεται από καπιταλιστικές επιχειρήσεις.

Η εξοικονόμηση ποσών που φέρνει η τροπολογία της κυβέρνησης γίνεται με τη μείωση ενός ελάχιστου ποσοστού από την υπερκερδοφορία των φαρμακοβιομηχανιών, έπειτα όμως από μια μακρά περίοδο συνεχούς αύξησής της, ακόμη και μέσα στις συνθήκες της κρίσης και αφού έχει προηγηθεί ένα σύνολο αντιλαϊκών μέτρων που αύξησαν τις πληρωμές από τους ασθενείς. Σημειώνουμε ότι μόνο στην Ελλάδα, ο κλάδος του Φαρμάκου τριπλασίασε τα καθαρά κέρδη το 2012 σε σύγκριση με το 2011 (3,6% έναντι 1,2%). Για το 2013 αναμένεται νέα αύξηση κερδών. Ηδη το α' εξάμηνο καταγράφεται αύξηση στον όγκο της παραγωγής κατά 10,7%, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.

Η αντιπαράθεση, λοιπόν, της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει τον πόλεμο ανάμεσα στους φαρμακοβιομήχανους για τη διεκδίκηση μεγαλύτερου μέρους της αγοράς που σχετίζεται με την έρευνα, την παραγωγή και τη διακίνηση του φαρμάκου ως εμπορεύματος.

Το ΚΚΕ για όλους τους παραπάνω λόγους στο συγκεκριμένο τμήμα της τροπολογίας θα ψηφίσει ΠΑΡΩΝ, δε θα συμβάλλει με θετική ή αρνητική ψήφο ποιο τμήμα του κεφαλαίου στο φάρμακο ενδεχομένως θα βγει περισσότερο ωφελημένο ή λιγότερο χαμένο, στον αποπροσανατολισμό και στη δημαγωγία στις πλάτες του λαού.

Ο λαός να μην τσιμπήσει, ούτε από τις κορόνες της κυβέρνησης, ούτε από τον κουρνιαχτό που πάει να σηκώσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Με ταξική οργάνωση και συμπόρευση με το ΚΚΕ, χρειάζεται να αναδειχτεί ο ίδιος σε μαχητική αντιπολίτευση, ενάντια στην εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της Υγείας. Δικό του συμφέρον είναι να έχει φάρμακο δωρεάν, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία και Πρόνοια, που καμιά κυβέρνηση και κανένα κόμμα δεν μπορεί να του τα εξασφαλίσει στο έδαφος του καπιταλισμού.


Τελευταία Ενημέρωση (Τετάρτη, 27 Νοέμβριος 2013 20:41)

 

PostHeaderIcon ΤΟ ΕΦΟΠΛΙΣΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Από το Ριζοσπάστη

 

Προετοιμάζεται για νέο κύκλο υπερσυσσώρευσης κερδών

Αυξάνει τις παραγγελίες νέων πλοίων, προσδοκώντας ακόμα μεγαλύτερη άνοδο της ναυλαγοράς από τον επόμενο χρόνο

Επαφές για τα συμφέροντα των Ελλήνων εφοπλιστών είχε χτες και τη Δευτέρα στο Λονδίνο ο υπουργός Ναυτιλίας, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, στο πλαίσιο της 28ης Συνόδου του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO), όπου μίλησε.

Σε μια περίοδο που η ανεργία τσακίζει τους Ελληνες ναυτεργάτες και στα ελληνικά ναυπηγεία οι χιλιάδες εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι και χωρίς αντικείμενο δουλειάς, ο υπουργός Ναυτιλίας καυχήθηκε ότι «παρά το ότι η Ελλάδα έχει πληγεί σοβαρά από την οικονομική κρίση, ο τομέας της Ναυτιλίας παρέμεινε "υγιής" και έχει διατηρήσει τη διεθνή του παρουσία». Ο ίδιος χαρακτήρισε «φωτεινό σημείο» της ελληνικής οικονομίας τον κλάδο της ναυτιλίας.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρέθεσε:

  • Η Ελλάδα διατηρεί το 15% της παγκόσμιας ναυτιλίας και το 40% σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
  • Ο ελληνικός εμπορικός στόλος (ελληνική σημαία) αριθμεί 1.386 πλοία.
  • Οι Ελληνες εφοπλιστές ελέγχουν το 7,3% των πλοίων σε παγκόσμιο επίπεδο και το 6,1% των πλοίων υπό παραγγελία.
  • Στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται 1.347 ναυτιλιακές εταιρείες. Περίπου 800 από αυτές βρίσκονται στο λιμάνι του Πειραιά.

Τις «χρυσές» δουλειές που κάνουν οι Ελληνες εφοπλιστές, την ίδια ώρα που η κρίση γονατίζει το λαό, επαληθεύουν και τα στοιχεία από το «World Factbook - 2013» της CIA, το οποίο κατατάσσει τον ελληνόκτητο στόλο στην τέταρτη θέση παγκόσμια, με κριτήριο τη σημαία. Σύμφωνα με την καταγραφή που κάνει η αμερικανική υπηρεσία πληροφοριών, οι Ελληνες εφοπλιστές έχουν στην ιδιοκτησία τους 3.319 εμπορικά πλοία διαφόρων τύπων και χωρητικοτήτων, εγγεγραμμένα στο ελληνικό ή σε άλλο νηολόγιο.

Τα πρώτα έξι νηολόγια τρίτων χωρών, στα οποία οι Ελληνες εφοπλιστές επιλέγουν να εγγράψουν τα πλοία τους, για φορολογικούς και άλλους λόγους, είναι τα ακόλουθα: Λιβερία (505 πλοία), Μάλτα (469), Νήσοι Μάρσαλ (408 πλοία), Παναμάς (379 πλοία), Μπαχάμες (225 πλοία) και Κύπρος (201 πλοία). Συνολικά, από τα 2.459 πλοία των Ελλήνων εφοπλιστών σε νηολόγια τρίτων χωρών, τα 2.187 είναι συγκεντρωμένα σε έξι μόνο κράτη.

Η παγκόσμια κατάταξη με τους μεγαλύτερους λεγόμενους «εθνικούς στόλους» είναι η εξής: Γερμανία, με 3.847 πλοία, Ιαπωνία με 3.806 πλοία, Κίνα με 3.589 πλοία, Ελλάδα με 3.319 πλοία, Χονγκ - Κονγκ με 1.985 πλοία, Σιγκαπούρη με 1.943 πλοία, Ρωσία με 1.582 πλοία, Νορβηγία με 1.559 πλοία, Τουρκία με 1.274 πλοία και ΗΠΑ με 1.187 πλοία.

Παζάρια με τους Κινέζους

Στο περιθώριο των εργασιών της Συνόδου, ο Μ. Βαρβιτσιώτης συναντήθηκε με τον γενικό γραμματέα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού, Κότζι Σεκιμίζου, και με ξένους ομολόγους του. Με δεδομένο το ενδιαφέρον των κινεζικών μονοπωλίων να ενισχύσουν την παρουσία τους στην Ελλάδα, επενδύοντας σε στρατηγικούς τομείς των Μεταφορών (λιμάνια, τρένα κ.ά.), ιδιαίτερη σημασία είχε η συνάντηση του Μ. Βαρβιτσιώτη με τον υφυπουργό Μεταφορών της Κίνας, αρμόδιο για θέματα ναυτιλιακών μεταφορών, Ουένγκ Μενγιόνγκ.

Ο Ελληνας υπουργός ζήτησε να διευκολυνθεί η πρόσβαση των Ελλήνων εφοπλιστών σε δάνεια από τις κινεζικές τράπεζες, σε μια περίοδο που το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο αυξάνει το ενδιαφέρον του για παραγγελίες στα ναυπηγεία της Κίνας. Δημοσιεύματα στον Τύπο αναφέρουν ότι οι Ελληνες εφοπλιστές, εξαιτίας της κρίσης, αντιμετωπίζονται με λιγότερο ευνοϊκούς όρους από τις κινεζικές τράπεζες σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους από άλλες χώρες.

Ο Μ. Βαρβιτσιώτης ζήτησε από τον Κινέζο υφυπουργό να μεσολαβήσει προς την Κεντρική Τράπεζα της Κίνας ώστε να υπάρξει συνολική παρέμβαση προς τα πιστωτικά ιδρύματα για το θέμα της χρηματοδότησης, με δεδομένο ότι οι Ελληνες εφοπλιστές κατασκευάζουν την πλειοψηφία των καραβιών τους σε ναυπηγεία της Κίνας.

Φέρεται μάλιστα να απέσπασε διαβεβαιώσεις από τον Κινέζο αξιωματούχο ότι «βλέπει θετικά το συγκεκριμένο ζήτημα, αφού οι Ελληνες εφοπλιστές αποτελούν στρατηγικό εταίρο της κινεζικής οικονομίας». Στην ίδια συνάντηση συζητήθηκε, επίσης, το ενδεχόμενο να εγκατασταθούν γραφεία ή αντιπροσωπείες κινεζικών τραπεζών στην Ελλάδα, με στόχο να διεκπεραιώνονται πιο γρήγορα οι δανειακές συμβάσεις με το εφοπλιστικό κεφάλαιο.

Σύμφωνα με στοιχεία της Petrofin, η δανειοδότηση των ελληνόκτητων ναυτιλιακών εταιρειών αυξάνεται σταθερά από τις κινεζικές τράπεζες. Το 2012 η China Εxim δάνεισε 1,2 δισ. δολάρια (αύξηση 41,18% από το 2011), η China Development δάνεισε 800 εκατ. δολάρια (αύξηση 60%), ενώ η China Everbright αύξησε τα δάνειά της κατά 100%. Εκπρόσωποι ναυτιλιακών εταιρειών αναφέρουν ότι τα δάνεια αυτά είναι μέρος των 5 δισ. δολαρίων, με τα οποία η Κίνα έχει δεσμευθεί να δανειοδοτήσει τις ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες, προκειμένου να αποσπάσει παραγγελίες για τα ναυπηγεία της. Από αυτά, έχουν εκταμιευτεί περίπου 1,3 δισ. δολάρια.

Προσδοκούν νέο γύρο υπερκερδοφορίας

Το ενδιαφέρον των Ελλήνων εφοπλιστών για νέα καράβια έχει να κάνει με τις προσδοκίες τους ότι τον επόμενο χρόνο η ναυλαγορά θα ανακάμψει κι άλλο, εξασφαλίζοντας τεράστια περιθώρια κέρδους. Σύμφωνα με έρευνα της Petrofin Research, η πλειοψηφία των 20 μεγαλύτερων τραπεζών στη ναυτιλιακή χρηματοδότηση εκτιμούν ότι από το 2014 θα ξεκινήσει η άνοδος των ναύλων.

Για τη ναυπηγική δραστηριότητα που αναπτύσσουν οι Ελληνες πλοιοκτήτες (και όχι μόνο) σε ναυπηγεία του εξωτερικού, ενδεικτικά είναι και τα παρακάτω στοιχεία της Golden Destiny για το δεκάμηνο Γενάρη - Οκτώβρη 2013, σε σύγκριση με το αντίστοιχο περυσινό διάστημα:

  • Οι νέες παραγγελίες σε όλους σχεδόν τους τύπους των πλοίων ξεπερνούν σε αξία τα 11 δισ. δολάρια.
  • Οι Ελληνες εφοπλιστές προχώρησαν το δεκάμηνο στην παραγγελία 242 πλοίων συνολικής μεταφορικής ικανότητας 22.871.640 dwt έναντι 97 πλοίων συνολικής μεταφορικής ικανότητας 7,04 εκατ. dwt και αξίας άνω των 3,8 δισ. δολαρίων το αντίστοιχο δεκάμηνο (Γενάρης - Οκτώβρης του 2012). Για 68 πλοία δεν έγινε γνωστό το κόστος κατασκευής ενώ για τα υπόλοιπα 174 το κόστος ανέρχεται σε 9,24 δισ. δολάρια.
  • Από το σύνολο των παραγγελιών, 102 πλοία όλων των τύπων έχουν γίνει σε κινεζικά ναυπηγεία. Την ίδια περίοδο του 2012, οι ελληνικές παραγγελίες για νέα πλοία ήταν 89, από τις οποίες οι 58 στην Κίνα.
  • Ανά τύπο πλοίου, παραγγέλθηκαν:

-- 103 πλοία μεταφοράς ξηρού χύδην φορτίου (bulkers) μεταφορικής ικανότητας 12,39 εκατ. dwt έναντι 40 bulkers, 3,29 εκατ. dwt το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι.

-- 62 δεξαμενόπλοια, μεταφορικής ικανότητας 6,43 εκατ. dwt έναντι 20 δεξαμενόπλοιων μεταφορικής ικανότητας 1,55 εκατ. dwt το 2012.

-- 42 containerships, 2,72 εκατ. dwt έναντι 20 πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, 1,55 εκατ. dwt το 2012.

-- 23 πλοία μεταφοράς υγραερίου (έναντι 8).

-- 11 πλοία μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (έναντι 7 πέρυσι).

  • Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι εφοπλιστές έχουν παραγγείλει το ίδιο διάστημα 2.179 πλοία, συνολικής μεταφορικής ικανότητας 125,79 εκατ. dwt έναντι 1.171 πλοίων, 47,44 εκατ. dwt, το αντίστοιχο διάστημα του 2012 (στοιχεία Golden Destiny). Περισσότερα από 105 δισ. δολάρια δαπανήθηκαν για νεότευκτα πλοία, ενώ για 900 από αυτά δεν είναι γνωστοί οι οικονομικοί όροι ναυπήγησής τους.
  • Την ίδια περίοδο, σημαντικές παραγγελίες πλοίων έκαναν και οι κινεζικές ναυτιλιακές εταιρείες. Στο δεκάμηνο Γενάρη - Οκτώβρη παρήγγειλαν 304 πλοία, 22,98 εκατ. dwt, αξίας άνω των 11,65 δισ. δολαρίων (για 105 πλοία δεν έγινε γνωστό το κόστος ναυπήγησης).