Διακύρηξη Πανεπιστημονικής


8SEL_PANEPIST_OIKONOMOLOGOI_low

Συνδεδεμένοι χρήστες
Έχουμε 50 επισκέπτες συνδεδεμένους

PostHeaderIcon "ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ: ΤΟ "ΚΕΡΑΜΙΔΙ" ΔΕ ΣΩΖΕΤΑΙ

Από το Ριζοσπάστη

 

«Ποσό που αγγίζει τα 3,6 δισ. ευρώ αναμένεται να "κυνηγήσουν" οι τράπεζες αμέσως μετά την ολοκλήρωση των ελέγχων της "Black Rock" και στην περίπτωση που αρθεί η απαγόρευση των πλειστηριασμών από το νέο έτος (...) τόσα εκτιμάται κατά προσέγγιση ότι είναι τα στεγαστικά δάνεια που δεν εξυπηρετούνται γιατί οι κάτοχοί τους εκμεταλλεύονται το μέτρο της απαγόρευσης και δεν πληρώνουν τις οφειλές τους ενώ έχουν την οικονομική δυνατότητα» (η αναφορά στο «capital.gr»).

«Οι τράπεζες επιθυμούν να διαμορφωθεί θεσμικό πλαίσιο που θα επιτρέπει τους πλειστηριασμούς ως εργαλείο σε όσους έχουν την ικανότητα να αποπληρώσουν τα δάνειά τους και δεν το πράττουν» (η αναφορά στην «Ημερησία»).

«Δεν υποχωρούμε σε ένα ζήτημα που είναι κοινωνικά άδικο, διότι το τελευταίο πράγμα που θέλει ο Ελληνας είναι να χάσει το σπίτι του» (Ευαγ. Βενιζέλος, η καταγραφή στον «Ριζοσπάστη»).

«Η σημαντικότερη «κόκκινη γραμμή» είναι για τον ΣΥΡΙΖΑ το θέμα των πλειστηριασμών στην πρώτη κατοικία, τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας» (η αναφορά στο ηλεκτρονικό «ΒΗΜΑ»).

«Κόκκινες γραμμές» για ποιον;

Η φιλολογία που αναπτύσσεται τις τελευταίες μέρες γύρω από το θέμα των πλειστηριασμών κι όσο πλησιάζει η ώρα να χτυπήσει η καμπάνα, θέλει να πείσει ότι θα σωθούν τα σπίτια των ανθρώπων. Οτι μόνο κάτι μπαταχτσήδες θα πληρώσουν. Δεν είναι έτσι. Καθένας απ' όσους παίρνουν θέση στο θέμα, μόλις χρειαστεί να μπει σε λεπτομέρειες ψελλίζει τελικά αυτό που ήδη προωθεί η κυβέρνηση κατ' απαίτηση των ίδιων των τραπεζών: Οι πλειστηριασμοί θα απελευθερωθούν μεν, αλλά με ρυθμίσεις τέτοιες που να επιτρέπουν στις τράπεζες να συγκεντρώσουν όσο περισσότερο χρήμα μπορούν στη συγκεκριμένη συγκυρία.

Οι πλειστηριασμοί, όμως, δεν αφορούν μόνο την «πρώτη κατοικία», αλλά το σύνολο των «κόκκινων δανείων», δηλαδή και των επιχειρηματικών που έχουν υποθήκες ακίνητα. Σ' αυτά τα δάνεια φαίνεται να επικεντρώνεται κατά κύριο λόγο αυτήν την περίοδο η συζήτηση, καθώς όπως προκύπτει από σχετικές αναλύσεις οι τράπεζες έχουν εκτιμήσει ότι μια σειρά δανεισμένες επιχειρήσεις δεν θα ανακάμψουν από την κρίση και άρα οι τράπεζες δεν θα εισπράξουν φράγκο και έτσι τα δάνειά τους ήδη μετά από υποδείξεις της «Black Rock» (εταιρεία που εξετάζει την "υγεία" των τραπεζικών χαρτοφυλακίων) προωθούνται στην παράλληλη αγορά των distress funds (εταιρείες που αγοράζουν σε μειωμένη τιμή «κόκκινα δάνεια»), ώστε οι τράπεζες να εισπράξουν έστω κι ένα μέρος των δανείων.

Οι «κόκκινες γραμμές» όσων ξιφουλκούν αναφέρονται μεν στην «πρώτη κατοικία», αφορούν, όμως «το έλα να δεις» που θα γίνει μόλις τμήματα της αστικής τάξης διαπιστώσουν πως περιουσιακά τους στοιχεία (υποθήκες δανείων) έχουν ήδη περάσει σε χέρια ξένων επενδυτών.

Μερικά δεδομένα:

Οι τράπεζες έχουν πρόβλημα με 120.000 δάνεια που είναι σε καθυστέρηση μεγαλύτερη των τριών μηνών. Από αυτά εκτιμούν ότι 15.000 είναι νοικιαζόμενα σπίτια και άρα μπορούν να βγουν σε πλειστηριασμό αφού δεν χρησιμοποιούνται σαν πρώτη κατοικία. Αλλα 35.000 δάνεια εκτιμούν ότι μπορούν να εισπραχτούν, καθώς οι κάτοχοί τους έχουν οικονομική δυνατότητα, αλλά δεν πληρώνουν.

Με αυτά τα δεδομένα πιέζουν για ρύθμιση που να επιτρέπει στην τράπεζα να απειλήσει με πλειστηριασμό τα σπίτια που είναι στο νοίκι και ρύθμιση που να επιτρέπει στην τράπεζα να χρησιμοποιήσει στοιχεία καταθέσεων για να εκβιάσει επίσης την πληρωμή των δανείων. Μένουν 70.000 δάνεια που αφορούν πράγματι πρώτη κατοικία κι εκεί επικεντρώνεται το πρόβλημα.

Οι τράπεζες δε θέλουν μαζικούς πλειστηριασμούς γιατί δεν ξέρουν τι να τα κάνουν τόσα σπίτια, καθώς οι τιμές τους έχουν πιάσει πάτο και μια τέτοια λύση θα βυθίσει ακόμα περισσότερο τις τιμές. Είναι όμως υποχρεωμένες να καθαρίσουν τα χαρτοφυλάκιά τους. Καταλήγουν στην ίδρυση «κακών τραπεζών» στο εσωτερικό τους που θα συγκεντρώνουν τα «κόκκινα δάνεια» και θα τα εξετάζουν ένα προς ένα αναζητώντας τρόπους πίεσης για να εισπράξουν ό,τι περισσότερο μπορούν να πάρουν.

Η λύση που προβλήθηκε για πούλημα των στεγαστικών δανείων σε επενδυτικές εταιρείες που αγοράζουν «κόκκινα δάνεια» προς το παρόν έχει ήδη απορριφθεί, καθώς θεωρείται μη συμφέρουσα (οι επενδυτές προσφέρουν πολύ λίγα).

Δεν ισχύει όμως το ίδιο με τα επιχειρηματικά δάνεια που έχουν υποθήκες ακίνητα για τα οποία τελικά απ' ό,τι φαίνεται γίνεται και ο καβγάς αυτές τις μέρες (σ' αυτήν την εκτίμηση μάλιστα εστιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ που σε πρόσφατη εκδήλωση σημείωσε ότι οι τράπεζες αξιοποιούν μία έκθεση της «Price Waterhouse Coopers» (PWC) για να διεκδικήσουν φοροαπαλλαγές για τις πωλήσεις τέτοιων «κόκκινων δανείων». Στη σχετική έκθεση πράγματι υπάρχει πρόβλεψη να νομοθετηθεί η φοροαπαλλαγή στο 26% της ζημίας που θα έχουν όταν πουλάνε εταιρικά δάνεια, έτσι που να μην έχουν ζημιά στα εποπτικά τους κεφάλαια).

Ως προς αυτό οι σχετικές πληροφορίες αναφέρουν ότι η Εθνική Τράπεζα συζητά ήδη με distress funds για να πουλήσει επιχειρηματικά δάνεια, ύψους περίπου 600 εκατομμυρίων ευρώ, προοπτική που έχει σημάνει ήδη συναγερμό σε επιχειρήσεις που είναι στο «κόκκινο». Από την πώληση η τράπεζα αναμένει να εισπράξει περί τα 350 εκατομμύρια στα οποία θα πρέπει να προστεθεί και το 26% της φοροαπαλλαγής στην περίπτωση που υπάρξει τέτοια νομοθετική ρύθμιση. Εκτός από την Εθνική, η Citigroup, φέρεται να έχει ήδη πουλήσει πακέτα δανείων αξίας 300 εκατομμυρίων ευρώ.

Θηλιά με αναστολή

Σ' αυτό το χορό η πρώτη κατοικία ενδέχεται να πάρει μια αναστολή ως προς το πότε θα βγει στον πλειστηριασμό, αλλά μόνο μια αναστολή.

Από τα σενάρια που έχουν μέχρι τώρα διαρρεύσει επικρατέστερο είναι αυτό που προβλέπει ότι η κυβέρνηση θα ρίξει από τα 200.000 ευρώ που είναι σήμερα, στα 180.000 την αντικειμενική αξία του ακινήτου, πάνω από την οποία θα επιτρέπεται ο πλειστηριασμός. Οι πλειστηριασμοί θα επιτρέπονται σταδιακά ώστε να μην πέσουν απότομα οι τιμές των ακινήτων και δημιουργήσει νέο πρόβλημα στις τράπεζες. Θα θεσπιστούν «αντικειμενικά κριτήρια διαβίωσης» που θα παίρνονται υπόψη για τον πλειστηριασμό (δηλαδή το εισόδημα να είναι λίγο πάνω από το επίσημο όριο φτώχειας) και θα καθιερωθεί ο «συνεργάσιμος δανειολήπτης» (δηλαδή αυτός που έχει αποπληρώσει το μεγαλύτερο μέρος του δανείου και στον οποίο θα μπορούν να κάνουν «ευκολίες πληρωμής»).

Ολα τα μέτρα συντείνουν σ' έναν εκβιασμό προς όσους αδυνατούν να πληρώσουν ώστε να κόψουν από παντού προκειμένου να μη χάσουν το σπίτι. Τόσο το κυβερνητικό σενάριο για υπό όρους παράταση του χρόνου που θα αρχίσουν οι πλειστηριασμοί, όσο και αυτό του ΣΥΡΙΖΑ που μιλά για ένα χρόνο παράταση, δεν λύνουν το πρόβλημα, μεταθέτουν τη θηλιά για αργότερα.

Η όλη εξέλιξη αναδεικνύει την ανάγκη που εξαρχής εντόπισε το ΚΚΕ: να σημάνει συναγερμός, προκειμένου να μη μείνει κανένας απροστάτευτος στα νύχια των τραπεζών και των δικαστηρίων. Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα μπορούν, με την οργανωμένη πάλη τους, μέσα από τα ταξικά σωματεία και τις λαϊκές επιτροπές, να υψώσουν ασπίδα προστασίας για όσους απειλούνται, να διεκδικήσουν συνολικότερα μέτρα ανακούφισης των λαϊκών οικογενειών για οφειλές σε τράπεζες, τα οποία περιλαμβάνονται και στην πρόταση νόμου που έχει καταθέσει το ΚΚΕ στη Βουλή.

Και αυτή η εξέλιξη αποδεικνύει ότι τα λαϊκά συμφέροντα δε χωρούν στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος. Ο λαός χρειάζεται να παλέψει για ένα ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, όπου η λαϊκή στέγη θα είναι δικαίωμα εξασφαλισμένο για όλες τις οικογένειες και όχι εμπόρευμα για να θησαυρίζουν οι καπιταλιστές σε βάρος του.

Σε σχόλιό του για το ζήτημα των πλειστηριασμών το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

«Η κυβερνητική πρόταση για σταδιακό ξεπάγωμα των πλειστηριασμών ακόμη και για πρώτη κατοικία σχετικά χαμηλής αντικειμενικής αξίας, καθώς και η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για παράταση της αβεβαιότητας για ένα χρόνο αφήνουν ανοιχτό το δρόμο σε πλειστηριασμούς λαϊκών κατοικιών, συντηρώντας τα αδιέξοδα και την αγωνία όσων, εξαιτίας της φτώχειας και της ανεργίας, δεν μπορούν να αποπληρώσουν στεγαστικά δάνεια.

Μόνη επίκαιρη είναι η πρόταση νόμου του ΚΚΕ για την απαγόρευση των πλειστηριασμών λαϊκών κατοικιών και για ουσιαστική ανακούφιση από τα δυσβάσταχτα δάνεια. Το ΚΚΕ παλεύει έτσι ώστε κανένα λαϊκό σπίτι να μη μείνει απροστάτευτο στα νύχια των τραπεζών και της εφορίας».

 

 

PostHeaderIcon ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ

 

Από το Ριζοσπάστη

 

ΚΚΕ: Με άσφαιρα πυρά η αντιπαράθεση για τη διαχείριση

Αρχισε, χτες το απόγευμα, στην Ολομέλεια της Βουλής η συζήτηση για τον Κρατικό Προϋπολογισμό για το 2014, με τον οποίο δρομολογούνται νέα δεινά σε βάρος της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Η συζήτηση θα ολοκληρωθεί τα μεσάνυχτα του Σαββάτου με την ονομαστική ψηφοφορία για την ψήφισή του.

Κατά τη χτεσινή πρώτη μέρα της συζήτησης αυτό που κυριάρχησε ήταν το γνωστό σκηνικό της «κούφιας», αποπροσανατολιστικής για το λαό, αντιπαράθεσης, μεταξύ των αστικών κομμάτων, των κομμάτων του «ευρωμονόδρομου», τα οποία διασταύρωσαν τα πυρά τους για να δώσουν εξετάσεις στην άρχουσα τάξη για το ποιος είναι ο πιο ικανός διαχειριστής του συστήματος και ποιος μπορεί καλύτερα να εγκλωβίσει τις λαϊκές αντιδράσεις.

Ο γενικός εισηγητής του ΚΚΕ, Νίκος Καραθανασόπουλος, αποκαλύπτοντας το παιχνίδι που παίζεται για τον αποπροσανατολισμό του λαού, επισήμανε ότι η διαπάλη που αναπτύσσεται ανάμεσα στην κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι κάλπικη, δεν έχει καμία σχέση με την υπεράσπιση των συμφερόντων του λαού, αντίθετα αφορά ποιος είναι «ο καλύτερος διαπραγματευτής, διαχειριστής», «ποιο μείγμα διαχείρισης είναι καλύτερο για να ανακάμψει το κεφάλαιο». Στο πλαίσιο αυτό, όπως σημείωσε, κυβέρνηση και αντιπολίτευση διαγκωνίζονται ποιος θα κερδίσει την εμπιστοσύνη της αστικής τάξης, ενώ παράλληλα επιδόθηκαν και σε εμπόριο ελπίδας και αναμονής σε βάρος του λαού. Η κυβέρνηση με τους ισχυρισμούς ότι έρχονται καλύτερες μέρες για το λαό γιατί οι θυσίες του πιάνουν τόπο, και από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ καλλιεργεί την αυταπάτη ότι μια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ «μπορεί να λύσει τα προβλήματα του λαού» για να χειραγωγήσει το κίνημα σε ανώδυνα μονοπάτια για το σύστημα.

Την ίδια στιγμή, όπως σημείωσε, «για να πετύχετε το πρωτογενές πλεόνασμα, το ανάγετε σε νέο εθνικό στόχο», αλλά «δεν μπορεί να αποκρυφτεί ο χαρακτήρας του ότι είναι μοχλός και εργαλείο αναδιανομής του πλούτου που παράγεται σε όφελος του μεγάλου κεφαλαίου και σε βάρος του λαού. Αυτό άλλωστε είναι και το κύριο χαρακτηριστικό του κρατικού προϋπολογισμού».

Κάλπικη η αντιπαράθεση για τα μείγματα διαχείρισης

Ο εισηγητής του ΚΚΕ επισήμανε ότι με τα αντιλαϊκά μέτρα, τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που προωθούνται, δημιουργούνται μόνιμοι μηχανισμοί μείωσης της τιμής της εργατικής δύναμης και εξασφαλίζονται νέα πεδία δράσης του υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τις ιδιωτικοποιήσεις, τονίζοντας ότι διαμορφώνονται ακόμα πιο ασφυκτικές συνθήκες για τη λαϊκή οικογένεια να καλύψει τις ανάγκες της.

Οπως σημείωσε, η αντιλαϊκή επίθεση ξεπερνάει τη στενή διαχείριση της κρίσης, έχει στόχο την επόμενη μέρα, ενώ δεν είναι ελληνική ιδιομορφία. Τα αντιλαϊκά μέτρα έχουν βάση τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, ξεκαθαρίζοντας ότι «όποιοι αποδέχονται την ΕΕ είναι ψευδεπίγραφοι αντίπαλοι των μνημονίων», αφού η ΕΕ διαμορφώνει «μνημόνια διαρκείας» για τους λαούς.

Οσον αφορά στο δημόσιο χρέος, επισήμανε ότι η διαπραγμάτευσή του για την απομείωση γίνεται με σκοπό να εξοικονομηθούν δαπάνες που θα οδηγηθούν στους επιχειρηματικούς ομίλους και σημείωσε ότι η διαπραγμάτευση αυτή γίνεται στο πλαίσιο της Ευρωζώνης, όπου η ανισόμετρη ανάπτυξη, όπως φαίνεται και από τα πλεονάσματα της Γερμανίας, οξύνει τις αντιθέσεις και επιταχύνει φυγόκεντρες τάσεις δυνάμεων που κάνουν λόγο για εθνικά νομίσματα.

Χαρακτήρισε ψευτοδίλημμα για το λαό το δίλημμα «ευρώ - δραχμή», λέγοντας ότι το ζήτημα δεν είναι «με ποιο νόμισμα ο λαός θα μετράει τη φτώχεια του και το κεφάλαιο τα κέρδη του». Σημείωσε ότι οι χώρες του Νότου, όπως η Γαλλία και η Ιταλία, θέλουν βιώσιμη ρύθμιση του χρέους, τραπεζική ενοποίηση και μείωση των επιτοκίων δανεισμού για τους επιχειρηματικούς ομίλους του Νότου.

Αναφερόμενος στα μείγματα διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης, ο Νίκος Καραθανασόπουλος σημείωσε ότι «το "μείγμα Μέρκελ" οξύνει την κοινωνική ανισότητα και το "μείγμα Ομπάμα" επίσης οδηγεί σε όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων». Σημείωσε ότι το 20% του πληθυσμού των ΗΠΑ καρπώνεται το 93% του πλούτου και το 80% του πληθυσμού μόλις το 7% του πλούτου, συνεπώς σημείωσε ότι είναι κάλπικη η αντιπαράθεση για τα μείγματα διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης, όπως επίσης κάλπικη είναι και η αντιπαράθεση για το αν θα γίνει «κούρεμα» ή επιμήκυνση του ελληνικού χρέους, αφού και στις δύο περιπτώσεις θα ληφθούν νέα αντιλαϊκά μέτρα.

Η συγκυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση, σημείωσε, προσπαθούν να συγκαλύψουν τη στρατηγική συμφωνία στην ανάγκη να ξεπεραστούν οι δυσκολίες αναπαραγωγής του κεφαλαίου. Διαφωνούν - συμπλήρωσε - στο πώς θα γίνει.

«Δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διέξοδος εντός του συστήματος, καθώς η όποια ανάκαμψη δεν θα οδηγήσει σε λαϊκή ευημερία», ανέφερε, και σημείωσε ότι στόχος του ΚΚΕ είναι η ανατροπή του καπιταλισμού, το ΚΚΕ δεν βολεύεται με αυτό το σύστημα, γι' αυτό μιλάει για ανατροπή, διότι η ουσία της διαπάλης δεν είναι ποιος θα διαχειριστεί τη φτώχεια του λαού. Πρέπει να ξεμπερδεύουμε με το καπιταλιστικό κέρδος και την καπιταλιστική ιδιοκτησία, με κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, με αποδέσμευση από την ΕΕ, με μονομερή διαγραφή του χρέους, με ισχυρό λαϊκό κίνημα που θα είναι βάθρο για την ανακούφιση του λαού, αλλά και βάθρο αντεπίθεσης για συνολική ανατροπή και αυτό μπορεί να γίνει με αποφασιστικά ισχυρό ΚΚΕ.

Τελευταία Ενημέρωση (Τετάρτη, 04 Δεκέμβριος 2013 19:21)

 

PostHeaderIcon ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ (ΔΠΚ-Ο) ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

Προκλητική σπέκουλα πάνω στην αγωνία των λαϊκών νοικοκυριών, που βλέπουν την πρώτη και κύρια κατοικία τους να απειλείται από το προωθούμενο σταδιακό ξεπάγωμα των πλειστηριασμών για τα «κόκκινα» δάνεια στις τράπεζες, έχουν στήσει με τις δηλώσεις τους και τις ενέργειές τους παράγοντες της κυβέρνησης, της αξιωματικής αντιπολίτευσης, των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, της τρόικας. Παράλληλα, το ζήτημα προβάλλεται ως βασικό σημείο αιχμής της συνεχιζόμενης διαπραγμάτευσης ανάμεσα στη συγκυβέρνηση και την τρόικα.

Οι ίδιοι οι τραπεζίτες από τη μεριά τους συμφωνούν με τη «λύση» του σταδιακού ξεπαγώματος των πλειστηριασμών (έναντι του πλήρους), όχι βέβαια γιατί τους έπιασε ο πόνος για τα λαϊκά νοικοκυριά, αλλά γιατί το ενδεχόμενο μαζικών πλειστηριασμών σε σύντομο χρονικό διάστημα θα οδηγούσε σε παραπέρα απότομη πτώση τις τιμές των ακινήτων, θα διόγκωνε και τις επισφάλειες των τραπεζών και αυτό μόνο λίγους μήνες μετά την «ανακεφαλαιοποίηση», που ολοκληρώθηκε από τον πακτωλό των διακρατικών ενισχύσεων. Η «θηλιά» γύρω από τη μικρή ιδιοκτησία σφίγγει από το 2014, με το λεγόμενο ενιαίο φόρο ακινήτων, με τη μονιμοποίηση του χαρατσιού που ισχύει σήμερα για τα ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα, και την επέκτασή του σε γεωργικές εκτάσεις, οικόπεδα κ.ά. Το σχετικό νομοσχέδιο αναμένεται να κατατεθεί από την κυβέρνηση στη Βουλή μέσα στις επόμενες μέρες.

Ανάγλυφα προκύπτουν οι στοχεύσεις του κεφαλαίου για τη συγκέντρωση της ακίνητης περιουσίας σε ολοένα και λιγότερα χέρια. Κάθε άλλο παρά τυχαία έρχονται και οι επισημάνσεις τους σχετικά με το «υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης» που καταγράφεται στην Ελλάδα, σε σχέση με άλλα κράτη της ΕΕ.

Αποτελούν πρόκληση για τα λαϊκά στρώματα τόσο η προσπάθεια της κυβέρνησης να εμφανίσει ως πετυχημένη διαπραγμάτευση και απώθηση των πιέσεων της τρόικας, την προώθηση πλειστηριασμών ακόμα και για την πρώτη κατοικία σχετικά χαμηλής αντικειμενικής αξίας, όσο και η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να εμφανίσει την παράταση της αγωνίας εκατοντάδων χιλιάδων για έναν χρόνο ως «ξεκάθαρη και άμεση λύση».

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε στη Βουλή τροπολογία-καρμπόν με αυτές που όλα τα προηγούμενα χρόνια κατέθεταν και όλες οι κυβερνήσεις της περιόδου, δίνοντας κάθε χρόνο ετήσια μεταβατική περίοδο στην αρχική ρύθμιση. Η τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ προβλέπει επίσης και ετήσια παράταση (πάντα μέχρι τέλος 2014) του ν. 3869/2010 (του λεγόμενου «νόμου Κατσέλη»), που αφορά στις διαδικασίες της δικαστικής προστασίας για φυσικά πρόσωπα που βρίσκονται σε «μόνιμη αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών τους»

Η μόνη ξεκάθαρη λύση είναι η άμεση απόρριψη κάθε μέτρου που, με οποιονδήποτε τρόπο, ανοίγει ή αφήνει ανοιχτό το δρόμο σε πλειστηριασμούς λαϊκών κατοικιών. Οργανωμένα σαν μια γροθιά όλοι οι εργαζόμενοι, οι Λαϊκές Επιτροπές, το ΠΑΜΕ και την ΠΑΣΕΒΕ, τα Συνδικάτα να μην επιτρέψουν ούτε έναν πλειστηριασμό. Η λαϊκή στέγη δεν είναι πολυτέλεια, είναι δικαίωμα.

 

 

 

PostHeaderIcon ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ...

 

Από το Ριζοσπάστη

 

Το Συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου και οι ομιλίες που εκφώνησαν εκεί οι εκπρόσωποι των κομμάτων της αστικής διαχείρισης δίνουν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία στο λαό να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα. Οι συγκυβερνώντες αρχηγοί της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ προσήλθαν διαβασμένοι στις εξετάσεις των επιχειρηματικών ομίλων, διαγωνιζόμενοι ενώπιόν τους για το ποιος διαθέτει το καταλληλότερο μείγμα διαχείρισης της εξόδου απ' την κρίση, ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της καπιταλιστικής οικονομίας.

Κάθε δεύτερη λέξη τους και μια δέσμευση για την προσήλωσή τους στο στόχο της καπιταλιστικής ανάπτυξης με δοσμένες τις σαρωτικές ανατροπές στη ζωή της εργατικής - λαϊκής οικογένειας και συναποδοχή όσων ακόμα απαιτηθούν για την επίτευξη του στόχου. Η ταύτισή τους σε στρατηγικά ζητήματα δεν είναι παρά αναμενόμενη από δυνάμεις που μοιράζονται το ίδιο στρατηγικό πλαίσιο, το οποίο ορίζεται από τα όρια της στρατηγικής του κεφαλαίου, της εξουσίας των μονοπωλίων, του μονόδρομου της ΕΕ και της συμμετοχής σε ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.

Μοιραία όσοι ασκούν ή διεκδικούν να ασκήσουν τη διαχείριση ενός συστήματος που σαπίζει και παραδέρνει στην κρίση του, σκουντουφλάνε ο ένας πάνω στον άλλο. Ετσι, για νέο οικονομικό και παραγωγικό μοντέλο, με αθρόες ενισχύσεις στους επιχειρηματικούς ομίλους, με έμφαση στον «αγροτο-διατροφικό τομέα», στον «ελληνικό τουρισμό», στην «ενέργεια και τους φυσικούς πόρους», στην «ελληνική εξωστρέφεια» μίλησαν άπαντες όσοι στο βήμα του Συνεδρίου εκπροσώπησαν την κυβέρνηση ή την αξιωματική αντιπολίτευση.

Για το «στοίχημα των επενδύσεων και της ανάπτυξης», που θα εξασφαλιστεί από ένα «φυσιολογικό κράτος», μίλησε ο Αντ. Σαμαράς. Ο Ε. Βενιζέλος μίλησε για κράτος με «φιλοεπενδυτική διοίκηση» και ο Αλ. Τσίπρας για μεταρρυθμίσεις στο κράτος «φιλικές στην ιδιωτική επιχειρηματικότητα». Για «υγιή τραπεζική πίστη» μίλησε ο Αντ. Σαμαράς, για ένα «μοντέλο που έχει χρηματοοικονομική υποστήριξη από το τραπεζικό σύστημα» ο Ε. Βενιζέλος και ο Αλ. Τσίπρας για «τραπεζικό σύστημα που θα τεθεί στην υπηρεσία της ανάπτυξης». Στις αιτιάσεις για «κοινωνική συνοχή» ο Αλ. Τσίπρας ανταποκρίθηκε μιλώντας για ένταξη των «συμφερόντων του ιδιωτικού τομέα στο ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο» και «συστράτευση, συμβολή, υπομονή του λαού».

Επιβεβαιώνεται ότι τα κόμματα της κυβέρνησης και ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται μέσα σε κοινό στρατηγικό πλαίσιο. Οι διαφωνίες τους είτε απηχούν διαφωνίες και υπαρκτές αντιθέσεις στους κόλπους της αστικής τάξης, είτε αποσκοπούν στον αποπροσανατολισμό του λαού, στη χειραγώγησή του και τελικά στον εγκλωβισμό του εντός των τειχών της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Τα περίφημα εθνικά σχέδια ανασυγκρότησης, με όποιο μείγμα διαχείρισης και αν πλασάρονται, ενσωματώνουν την ενιαία στρατηγική του κεφαλαίου, που είναι χτύπημα για το λαό. Υπηρετούν την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου.

Μαχητική ορμητική αντιπολίτευση μπορεί να ασκηθεί μόνο μέσα απ' το λαό, με όρους κινήματος, με ταξικό περιεχόμενο και προσανατολισμό σύγκρουσης με τους σφετεριστές του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου και τους διαχειριστές τους.

 

 

PostHeaderIcon ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ ΛΟΓΙΣΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΠΑΣΕΒΕ

Γιατί ΔΠΚ-Ο στις ΕΚΛΟΓΕΣ του Ο.Ε.Ε.

15 Δεκέμβρη 2013

 

Συνάδελφοι, Συναδέλφισσες,

 

Το τοπίο μέσα στο οποίο προσπαθούμε να βιοποριστούμε γίνεται ολοένα πιο πιεστικό και αβέβαιο.Με αφορμή την οικονομική κρίση προωθούνται «διαρθρωτικά» μέτρα στρατηγικής σημασίας για τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, που ανατρέπουν όποια εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα είχαν κερδίσει, με τους αγώνες τους, οι εργαζόμενοι.

Η ολομέτωπη, βάρβαρη επιδρομή που έχουν εξαπολύσει κυβέρνηση–τρόικα-ΕΕ, για λογαριασμό της πλουτοκρατίας, σε βάρος των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων,  έχει οδηγήσει μεγάλο μέρος των συναδέλφων στη φτώχεια και την ανεργία.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το τελευταίο διάστημα, ζήσαμε έναν ακόμη  Γολγοθά με την αδυναμία το καλοκαίρι να ανταποκριθούμε στην απαράδεκτη αύξηση του όγκου δουλειάς για την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων που προκλήθηκε και από την υπολειτουργία του TAXIS. Η  Π.Ο.Φ.Ε.Ε., διαφημίζοντας τις διαπραγματευτικές της ικανότητες, περιδιαβαίνει κάθε φορά τους διαδρόμους του υπουργείου παρακαλώντας για «ολίγη» από παράταση. Στις προτροπές μας για κινητοποίηση όλου του κλάδου με ένα γενικότερο πλαίσιο πάλης, μας «καθησύχαζε» περιορίζοντας κάθε φορά το πρόβλημα στις χρονικές παρατάσεις, δίχως να αγγίζει το ζήτημα της μετατόπισης του κόστους και των ευθυνών του υπουργείου και των επιχειρήσεων στις δικές μας πλάτες. Αντίθετα, όλα αυτά τα χρόνια υπεραμύνεται αυτών των αναδιαρθρώσεων που συντελούνται με τη συρρίκνωση των Δ.Ο.Υ, την καθιέρωση του φορολογικού – ασφαλιστικού πιστοποιητικού, την  πιστοποίηση και την ηλεκτρονική υπογραφή. Πανηγυρίζει ότι πρόκειται για μέτρα που σε βάθος χρόνου εδραιώνουν-αναβαθμίζουν τη θέση του Φοροτέχνη Λογιστή καθώς, όπως ισχυρίζεται, εναρμονίζονται απόλυτα με το συμφέρον… ΟΛΩΝ των συναδέλφων.

Σε πλήρη σύμπλευση με τις δυνάμεις της ΔΗΚΙΟ-ΠΑΣΚΟ-ΑΚΙΟΕ και ΣΕΠΟ (τώρα ΣΥΝ.ΑΡ.Ο.) στο Οικονομικό Επιμελητήριο, η ΠΟΦΕ-Ε «έβαλε πλάτη» στην προώθηση και στήριξη όλων αυτών των κυβερνητικών και ευρωενωσιακών επιλογών που στην πραγματικότητα στοχεύουν, μέσα από την λεγόμενη «απελευθέρωση» του επαγγέλματος, στην ακόμη μεγαλύτερη και αυστηρότερη κατηγοριοποίηση που εκ των πραγμάτων βοηθά στη συγκέντρωση των εργασιών παροχής λογιστικών –φοροτεχνικών εργασιών σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους.

Γίνεται σαφές με τον πλέον πρόδηλο τρόπο ότι οι θέσεις μας στην ΕΦΕΕΑ, όλο το προηγούμενο διάστημα, για μαζικές διαδικασίες και αγωνιστικό πλαίσιο δράσης είναι ο μοναδικός τρόπος αντίστασης σ’ όλους αυτούς που οι κύριοι της ΠΟΦΕΕ αποκαλούν «ισότιμους συνομιλητές» και εμείς τους αποκαλούμε πολιτικό προσωπικό των μονοπωλιακών ομίλων. Όταν εμείς επιλέγουμε το δρόμο του κοινού μετώπου με τους μισθωτούς λογιστές του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, τους  φοιτητές και σπουδαστές εκείνοι επιλέγουν τις επαφές με την ηγεσία και τα στελέχη του υπουργείου και τους άλλους μεγαλολογιστές και όχι μόνο.

Ωστόσο κανένας από αυτούς τους κυρίους δεν μπαίνει στον κόπο να μας απαντήσει γιατί βασικές βιοποριστικές μας ανάγκες μένουν ακάλυπτες, γιατί κλείνουμε τα λογιστικά μας γραφεία (ποιος φταίει), γιατί δεν μπορούμε να πληρώσουμε τις εισφορές στον ΟΑΕΕ με αποτέλεσμα να μην έχουμε ιατροφαρμακευτική κάλυψη εμείς και οι οικογένειές μας;

Καμιά αυταπάτη για τους συντεχνιακούς σωτήρες. Η κατάσταση που ζούμε στο πετσί μας καθημερινά είναι η πραγματικότητα του υπαρκτού καπιταλισμού που υπερασπίζονται όλες αυτές οι δυνάμεις.

Τα νούμερα είναι αμείλικτα, ο ΟΑΕΕ κάθε μήνα το τελευταίο διάστημα εισπράττει 130 – 150 εκ. ευρώ από εισφορές και καταβάλλει για συντάξεις τα διπλάσια (300 εκ. ευρώ περίπου). Σε σύνολο 774.000 ασφαλισμένων το 2012 οι 380.000 δεν πλήρωσαν εισφορές. Οι καθυστερημένες οφειλές έφτασαν το 2012 το ποσό των 5,9 δις., από 3 δις. το 2011. Η κρατική επιχορήγηση από 1.315 εκ. ευρώ το 2012 προβλέπεται να υποχωρήσει στα 800 εκ. το 2013 (-39,2%). Τα αποθεματικά του ταμείου έπρεπε να είναι 48,8 δις. το 2008 σύμφωνα με αναλογιστική μελέτη του υπουργείου εργασίας ενώ ο ΟΑΕΕ διέθετε μόλις 588 εκ. ευρώ. Οι συντάξεις που λαμβάνουν οι συνταξιούχοι σήμερα προέρχονται από τις εισφορές που έχουν ήδη καταβάλει επομένως δεν θα έπρεπε να πληρώνονται  από τις τρέχουσες εισφορές των ασφαλισμένων, αλλά από τα αποθεματικά κεφάλαια, εαν υπήρχαν.

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα οι κύριοι της ΠΟΦΕΕ, από κοινού με ΔΗΚΙΟ-ΠΑΣΚΟ-ΑΚΙΟΕ–ΣΕΠΟ και ΕΣΚΟ αναμασάνε λογικές επαγγελματικών ταμείων τύπου ΕΤΑΟ, πέρα και έξω από κάθε έννοια κοινωνικής ασφάλισης. Επαγγελματικά Ταμεία που πυρήνας τους είναι το ανταποδοτικό κεφαλαιοποιητικό σύστημα, που το είδος και η ποιότητα των παροχών τους εξαρτάται από το ύψος των ασφαλίστρων που καταβάλλει ο ασφαλισμένος αλλά και την πορεία των επενδυμένων κεφαλαίων σε προϊόντα της αγοράς χρήματος.

 

Για όλους αυτούς τους λόγους, αλλά και γιατί:

 

  • από τις πορείες στους διαδρόμους των υπουργείων προτιμάμε το δρόμο του αγώνα και της διεκδίκησης.
  • έχουμε ξεκάθαρο ότι μόνο με δράση ενάντια στις πολιτικές και τους θεσμούς του κεφαλαίου μπορούμε να διεκδικήσουμε μια αξιοπρεπή ζωή.
  • σε καμιά περίπτωση για την κρίση που βιώνουμε δεν φταίει η φοροδιαφυγή, δε φταίει το «κλειστό επάγγελμά μας», δεν φταίει ότι δεν δουλεύουμε αρκετά, δε φταίει το κακό το ριζικό μας.
  • έχουμε επιλέξει τους «συμμάχους μας» σ’ αυτό τον αγώνα, και αυτοί είναι οι μικροί και αυτοαπασχολούμενοι «πελάτες» μας - ΕΒΕ, οι μισθωτοί λογιστές οι μελλοντικοί μας συνάδελφοι, οι μισθωτοί συνάδελφοί μας στο δημόσιο τομέα.
  • δεν υπάρχει μόνο ο «μονόδρομος» του κεφαλαίου αλλά υπάρχει και ο άλλος δρόμος ανάπτυξης, ο δρόμος της Λαϊκής Συμμαχίας ώστε  ο πλούτος από την εργασία του λαού να καταλήγει στον ίδιο το λαό και όχι σε μια χούφτα κεφαλαιοκράτες.
  • μόνο αγωνιστές με αγωνιστικό αντιμονοπωλιακό προσανατολισμό, καταξιωμένοι στο χώρο τους μπορούν να τραβήξουν μπροστά την υπόθεση της ικανοποίησης των λαϊκών μας αναγκών.

 

Ο δικός μας «μονόδρομος» είναι η στήριξη και στις εκλογές του ΟΕΕ στις 15 Δεκέμβρη του ψηφοδελτίου της Δημοκρατικής Πανεπιστημονικής Κίνησης Οικονομολόγων (ΔΠΚ-Ο), της δυνάμης που:

-Αποκάλυψε και προειδοποίησε για τις αντιδραστικές επιλογές του ΟΕΕ.

-Στήριξε και στηρίζει με συνέπεια όλα αυτά τα χρόνια τα δικαιώματα των αυτοαπασχολούμενων λογιστών-φοροτεχνών.